English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Czech, M. Urbala

Zastosowanie nowych nienasyconych eterów organosilanowych w poliakrylanowych

klejach samoprzylepnych sieciowanych kationowo promieniowaniem UV (j. ang.)

Polimery 2004, nr 11-12, 837


Streszczenie

Zbadano możliwości zastosowania nowych nienasyconych – allilowych i l-propenylowych – eterów butano-1,4-diolu zawierających grupę trimetylosililową [odpowiednio, TMSAlE i DMSAlE, wzory (I) oraz (III)] lub dimetylosiloksanową [TMSPnE i DMSPnE, wzory (II) oraz (IV)];jako kationowo-sieciujących, reaktywnych w wyniku działania promieniowania UV monomerów w układach poliakrylanowych zawierających grupy oksiranowe. Otrzymano poliakrylanowe kleje samoprzylepne (PSAs) w procesie terpolimeryzacji akrylanu 2-etyloheksylu z kwasem akrylowym oraz z akrylanem lub metakrylanem glirydylu (odpowiednio GA i GMA, tabela 1). Kompozycje zawierające te poliakrylany, nienasycone etery sililanowe (OE) oraz kationowy fotoinicjator („Irganocure 261”) sieciowano w temperaturze pokojowej, w atmosferze powietrza za pomocą lampy UV. Oceniano adhezję do szkła (rys. 2) oraz kohezję (rys. 3) niemodyfikowanych klejów samoprzylepnych, a także wpływ zawartości OE na te właściwości (rys. 4 i 5). Optymalne zrównoważenie właściwości adhezji i kohezji PSAs uzyskano, stosując stężenie ok. 3% mas. eterów propenylowych (TMSPnE oraz DMSPnE). Etery te charakteryzowały się również lepszymi właściwościamsi sieciującymi niż etery TMSAlE i DMSAlE.


Słowa kluczowe: samoprzylepne kleje poliakrylanowe, kationowe sieciowanie UV, modyfikacja, nienasycone etery organosilanowe, adhezja do szkła, kohezja

Z. Czech, M. Urbala (80.2 KB)
Zastosowanie nowych nienasyconych eterów organosilanowych w poliakrylanowych klejach samoprzylepnych sieciowanych kationowo promieniowaniem UV (j. ang.)