English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Uhniat, S. Kudła, M. Zemlak, W. Balcerowiak

Reometryczne badania procesu sieciowania polietylenu i kopolimerów etylenu wobec

nadtlenków. Cz. III. Wpływ stężenia i rodzaju nadtlenku na szybkość procesu

Polimery 2004, nr 3, 180


Streszczenie

Stosując metodę reometryczną, porównano kinetykę procesu sieciowania polietylenu małej gęstości (PE-LD) wobec trzech handlowych nadtlenków organicznych: dikumylu („Di-Cup R”), t-butylokumylu („Interox BCUP”) i 2,5-dimetylo-2,5-di-(t-butyloperoksy)-heksynu-3 („Interox DYBP”). Metodami TA-TG i DSC oznaczono zakresy temperatury rozkładu samych badanych nadtlenków Wszystkie one ulegały termicznemu rozkładowi w przedziale temperatury 170-200 oC. Badano reometrycznie proces sieciowania PELD w temp. 170-200 oC pod wpływem nadtlenków wprowadzanych w stężeniu od 1,0 do 3,0% mas. W rozważaniach kinetycznych przyjęto schemat procesu sieciowania i wynikający z niego model równania kinetycznego odnoszący się do nierozgałęzionych reakcji łańcuchowych. Pozwoliło to na wyznaczenie z charakterystycznych parametrów krzywych reometrycznych współczynników równania kinetycznego [równanie (12)], a następnie stałych szybkości zmian momentu skręcającego (kx) w procesie sieciowania oraz energii aktywacji (Ea) tego procesu inicjowanego trzema wybranymi nadtlenkami. W badanym zakresie temperatury nadtlenek dikumylu był najskuteczniejszy w reakcji sieciowania; umożIiwiał on osiąganie największych wartości maksymalnego momentu skręcającego (Mmaks) w najkrótszym czasie, przy czym Ea procesu wynosiła 119,2 kJ/mol. Wartości Ea procesu sieciowania wobec pozostałych dwu nadtlenków były wyraźnie większe, a uzyskiwane w tych przypadkach wartości Mmaks były ok. dwa razy mniejsze niż Mmaks osiągane wobec nadtlenku dikumylu.


Słowa kluczowe:

polietylen, reometria, sieciowanie, nadtlenki organiczne, kinetyka, energia aktywacji

M. Uhniat, S. Kudła, M. Zemlak, W. Balcerowiak (1.06 MB)
Reometryczne badania procesu sieciowania polietylenu i kopolimerów etylenu wobec nadtlenków. Cz. III. Wpływ stężenia i rodzaju nadtlenku na szybkość procesu