English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

B. Broel-Plater, J. W. Sikora

Proces wytłaczania jako obiekt sterowania automatycznego

Polimery 2004, nr 2, 114


Streszczenie

Na przykładzie linii technologicznej wytłaczania powlekającego przedstawiono zadania, jakie musi realizować układ sterowania automatycznego linią wytłaczarską. Wydzielono przy tym układy sterujące właściwościami tworzywa przetwarzanego za pośrednictwem oddziaływania na procesy odbywające się w układzie uplastyczniającym i w głowicy wytłaczarskiej, oraz układy sterujące przemieszczaniem przewodu i kabla wzdłuż linii wytłaczarskiej, czyli procesami zachodzącymi poza wytłaczarką. Te dwie grupy układów działają niezależnie od siebie, lecz jakość wytłoczyny można poprawić, jeśli układy obu grup będą współdziałać ze sobą, tworząc tzw. skoordynowany układ sterowania, w którym zadane wartości temperatury stref wytłaczarki zależą od natężenia przepływu tworzywa skorelowanego z prędkością wytłaczania. Jakość wytłoczyny można także poprawić, stosując do sterowania linią wytłaczarską algorytmy wykorzystujące sztuczną inteligencję, zwłaszcza logikę rozmytą. Algorytmy sterowania rozmytego mogą być zastosowane zarówno do wielowymiarowego sterowania właściwościami tworzywa przetwarzanego, jak i do kompleksowego sterowania przemieszczaniem wytworu wzdłuż linii wytłaczarskicj. Wyniki symulacji komputerowych procesu przemieszczania wytworu wzdłuż takiej linii wskazują, że dzięki sterowaniu rozmytemu uzyskuje się istotną poprawę jakości procesu przemieszczania wytworu, mianowicie zmniejsza się naprężenie rozciągające i ulegają ograniczeniu przemieszczenia kompensatorów napinających z równoczesnym zwiększeniem szybkości rozruchu i zatrzymywania linii.


Słowa kluczowe: wytłaczanie, sterowanie automatyczne, układ uplastyczniający, głowica, przemieszczenie wytworu poza wytlaczarką

B. Broel-Plater, J. W. Sikora (1.63 MB)
Proces wytłaczania jako obiekt sterowania automatycznego