English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

I. Zarzyka-Niemiec, J. Lubczak

RAPID COMMUNICATION: Poliestry z pierścieniami trioksoimidazolidynowymi (j. ang.)

Polimery 2005, nr 5, 383


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.383


Streszczenie

Stosując jako składniki diolowe parabanian N,N’-bis(2-hydroksyetylu) (BHEP) lub N,N’-bis(2-hydroksypropylu) (BHPP) zsyntetyzowano poliestry zawierające w łańcuchu pierścienie trioksoimidazolidynowe. Produkt otrzymany z BHPP, a także klasyczny poliester otrzymany z użyciem glikolu propylenowego sieciowano za pomocą zarówno styrenu jak i dimetakrylanu glikolu propylenowego. Obie żywice zawierające pierścienie trioksoimidazolidynowe charakteryzowały się krótszym czasem żelowania, a także krótszym czasem stabilności termicznej w temp. 70°C w porównaniu z klasycznymi żywicami poliestrowymi (tabela 2). Usieciowane żywice utwardzano z zastosowaniem Interoxu BP-50-P1 w obecności N,N’-dimetyloaniliny. Za pomocą metody derywatograficznej stwierdzono, że tak przygotowane żywice zawierające w łańcuchu pierścienie rozkładają się w niższej temperaturze niż typowe żywice poliestrowe (tabela 3). Jednak pomiary metodą DSC wskazują, że te pierwsze charakteryzują się wyższą temperaturą zeszklenia (Tg w tabeli 3).


Słowa kluczowe: żywice poliestrowe, polikondensacja, pierścień trioksoimidazolidynowy, parabaniany N,N’-bis(hydroksyalkilowe), stabilność termiczna, czas żelowania

I. Zarzyka-Niemiec, J. Lubczak (84.3 KB)
Poliestry z pierścieniami trioksoimidazolidynowymi (j. ang.)