English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

R. Tylingo, A. Mazur-Sandomierska, M. Sadowska

Przydatność białka rybiego w postaci kolagenu lub żelatyny oraz polisacharydu - κ-karagenu

do wytwarzania aktywnych opakowań biodegradowalnych
Polimery 2008, nr 7-8, 576


Streszczenie

Zbadano możliwość wykorzystania błon z kolagenu bądź z żelatyny (białko uzyskiwane z dorsza bałtyckiego) oraz z polisacharydowych błon karagenowych, a także odpowiednich dwuskładnikowych układów białkowo/polisacharydowych jako nośników enzymów (lizozymu albo lizostafyny) do otrzymywania aktywnych mikrobiologicznie opakowań. Stwierdzono, że sieciowanie takich układów N-[3-(dimetyloamino)propylo]-N'-etylokarbodiimidem (EDC) nie wywiera wpływu na aktywność unieruchomionego w błonach lizozymu, w przypadku zaś lizostafyny jej aktywność w wyniku sieciowania błon maleje. Błony kolagenowe z unieruchomionymi lizozymem lub lizostafyną wykazują większą aktywność niż odpowiednie błony kolagenowo-karagenowe i żelatynowo-karagenowe. Minimalne stężenie lizozymu potrzebne do zapewnienia aktywności usieciowanej błony kolagenowej wobec mikroorganizmu Sarcina S1 wynosi 0,2 mg/ml, natomiast użycie lizostafyny już w ilości 7 μg/ml zapewnia aktywność usieciowanej błony kolagenowej wobec Staphylococcus aureus. Wprowadzenie do błony białkowej κ-karagenu (układy dwuskładnikowe) powoduje zmniejszenie aktywności w skutek oddziaływania enzymów z tym polisacharydem.


Słowa kluczowe: opakowania biodegradowalne, kolagen rybi, żelatyna rybia, κ-karagen, sieciowanie, enzymy, aktywność


e-mail: robertt@chem.pg.gda.pl


R. Tylingo, A. Mazur-Sandomierska, M. Sadowska (80.1 KB)
Przydatność białka rybiego w postaci kolagenu lub żelatyny oraz polisacharydu - κ-karagenu do wytwarzania aktywnych opakowań biodegradowalnych