English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

N. Tudorachi, A. P. Chiriac

Biodegradowalne kopolimery zawierające jednostki sukcynoimidu i kwasu mlekowego.

Cz. II. kinetyka degradacji termicznej, właściwości cieplne i potencjał zeta produktów (j. ang.)

Polimery 2011, nr 4, 302


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2011.302


Streszczenie

Przedmiotem badań były powyższe kopolimery otrzymywane w wyniku dwóch różnych wariantów ich syntezy szczegółowo opisanych w części I [11]. Wariant A polegał na syntezie in situ z zastosowaniem bezwodnika maleinowego, wodorotlenku amonu i kwasu L(+)-mlekowego, a wariant B obejmował modyfikację uprzednio uzyskanego poli(sukcynoimidu) kwasem L(+)-mlekowym na drodze polikondensacji obydwu tych substancji. W niniejszej publikacji scharakteryzowano wpływ metody syntezy na kinetykę termodegradacji (metody TG i DTG, tabele 1—3, rys. 1—7), właściwości cieplne (metody DSC i DTG, rys. 8) oraz potencjał zeta i związane z nim przewodnictwo elektryczne (zależności od pH i temperatury, rys. 9—12). W szczególności zinterpretowano przy tym zaobserwowane różnice w wartościach temperatury zeszklenia.


Słowa kluczowe: kopolimery sukcynoimid/kwas L(+)-mlekowy, degradacja termiczna, właściwości cieplne, potencjał zeta, przewodnictwo elektryczne


e-mail: achiriac1@yahoo.com


N. Tudorachi, A. P. Chiriac

Biodegradowalne kopolimery zawierające jednostki sukcynoimidu i kwasu mlekowego. Cz. II. kinetyka degradacji termicznej, właściwości cieplne i potencjał zeta produktów (j. ang.)