English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. M. Tomczyk, P. G. Parzuchowski, J. Kozakiewicz, J. Przybylski, G. Rokicki

Synteza oligowęglanodioli z "zielonego monomeru" – węglanu dimetylu – jako segmentów giętkich

w elastomerach poli(uretano-mocznikowych) (j. ang.)
Polimery 2010, nr 5, 366


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.366

Streszczenie
Przedstawiono wyniki badań dwustopniowego procesu wytwarzania oligowęglanodioli z wykorzystaniem "zielonego monomeru" jakim jest węglan dimetylu (DMC). Na pierwszym etapie otrzymano bis(metylowęglan)alkilenu (1h lub 1d) (schemat B, tabela 1, rys. 1), który następnie poddano polikondensacji z odpowiednim diolem [1,6-heksanodiolem (h) lub 1,10-dekanodiolem (d)] użytym w założonych stosunku molowym (schemat C, tabela 2, rys. 2). Zastosowanie w tej syntezie 1,4-dioksanu jako rozpuszczalnika ogranicza odparowywanie diolu lub małocząsteczkowych oligomerów, ułatwia usuwanie resztek metanolu i sprzyja obustronnemu przereagowaniu końcowych grup metylowęglanowych. Wykazano, że za pomocą tej metody można otrzymać oligowęglanodiole o założonych ciężarach cząsteczkowych (rys. 3), bez wiązań eterowych w makrocząsteczce oraz zawierających wyłącznie hydroksylowe grupy końcowe. Wykazano, że opisane oligomerole można z powodzeniem zastosować do otrzymywania elastomerów poli(uretano-mocznikowych) (rys. 4). Uzyskane elastomery z udziałem oligowęglanodioli o ciężarach cząsteczkowych od 1700 do 2700 charakteryzowały się bardzo dobrymi właściwościami mechanicznymi (tabela 3).

Słowa kluczowe: oligowęglanodiole, węglan dimetylu, poli(uretano-moczniki), "zielony monomer"


e-mail: gabro@ch.pw.edu.pl


K. M. Tomczyk, P. G. Parzuchowski, J. Kozakiewicz, J. Przybylski, G. Rokicki (119.9 KB)
Synteza oligowęglanodioli z "zielonego monomeru" – węglanu dimetylu – jako segmentów giętkich w elastomerach poli(uretano-mocznikowych) (j. ang.)