English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

L. Stobiński, E. Polaczek, K. Rębilas, J. Mazurkiewicz, R. Wrzalik, H-M. Lin, P. Tomasik

Kompleksy dekstranów z jednościennymi nanorurkami węglowymi (j. ang.)
Polimery 2008, nr 7-8, 571


Streszczenie

Metodą spektroskopii Ramana (rys. 1, tabela 1), oraz na podstawie wyników badań reologicznych (tabela 2) i kalorymetrycznych (DSC, tabela 3) potwierdzono powstawanie kompleksów dekstranów o ciężarze cząsteczkowym (Mw) z przedziału 6000-2 000 000 z jednościennymi nanorurkami węglowymi (SWCNT). Przesunięcia pasm w widmach Ramana, wzrost lepkości wodnych roztworów dekstranów po dodaniu SWCNT oraz wartości entalpii topnienia powstających kompleksów nie zależały od ciężaru cząsteczkowego użytego dekstranu. W odniesieniu do modelowych, krótkich nanorurek węglowych i liniowych dekstranów zbudowanych z 12, 18 lub 24 jednostek β-D-glukozowych wykonano komputerowe symulacje posługując się programami HyperChem 7 i Gaussian 03 (rys. 2-4). Stwierdzono, że dwa pierwsze dekstrany tylko częściowo otaczają nanorurkę, natomiast ich końce zawijają się w wyniku oddziaływań wewnątrzcząsteczkowych o charakterze wiązań wodorowych. Dopiero najdłuższy dekstran całkowicie owija nanorurkę, ale jej udział w tworzeniu otoczki sprowadza się jedynie do hydrofobowych oddziaływań ze środkową częścią łańcucha dekstranu.


Słowa kluczowe: dekstrany, nanorurki węglowe, kompleksowanie, dynamika molekularna


e-mail: lstob@ichf.edu.pl


L. Stobiński, E. Polaczek, K. Rębilas, J. Mazurkiewicz, R. Wrzalik, H-M. Lin, P. Tomasik (169.5 KB)
Kompleksy dekstranów z jednościennymi nanorurkami węglowymi (j. ang.)