English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

T. Spychaj, K. Kowalczyk, G. Krala

Termoplastyczna skrobia modyfikowana montmorylonitem i odpadową pianką poliuretanową

Polimery 2010, nr 10, 765


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.765

Streszczenie

Metodą współbieżnego dwuślimakowego wytłaczania mieszaniny termoplastycznej skrobi (TPS) {plastyfikowanej glicerolem (G) albo mieszaniną formamidu i mocznika (F+M)], [TPS(G) i TPS(F+M)] lub TPS modyfikowanej montmorylonitami (MMT) [sodowym (MMT-Na) bądź organofilizowanymi (NanoBent ZS1 lub NanoBent ZS3)]} — z dodatkiem lub bez — sproszkowanej, odpadowej pianki poliuretanowej (PUR) otrzymano materiały polimerowe. Poddano je następnie badaniom metodą dyfrakcji rentgenowskiej, a także ocenie właściwości mechanicznych przy rozciąganiu i zginaniu. Stwierdzono, że dwuskładnikowy polarny plastyfikator (F+M) pozwala na uzyskanie materiałów o większej elastyczności i wydłużeniu przy zerwaniu oraz mniejszej wytrzymałości na rozciąganie i zginanie niż przy użyciu glicerolu. Zastosowane glinokrzemianowe nanonapełniacze wykazują mieszane, tj. interkalacyjno-eksfoliacyjne rozproszenie w osnowie polisacharydowej. Dodatek 25 cz. mas. sproszkowanej pianki PUR/100 cz. mas. skrobi do mieszanin TPS(F+M)/MMT powoduje kilkukrotny wzrost modułu Younga oraz znaczny spadek wydłużenia przy zerwaniu wytwarzanych materiałów w stosunku do wartości odpowiednich właściwości układu TPS(F+M).


Słowa kluczowe: skrobia termoplastyczna, odpadowa pianka poliuretanowa, nanonapełniacze montmorylonitowe, właściwości mechaniczne.


e-mail: Tadeusz.Spychaj@zut.edu.pl


T. Spychaj, K. Kowalczyk, G. Krala (848.4 KB)
Termoplastyczna skrobia modyfikowana montmorylonitem i odpadową pianką poliuretanową