English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

E. R. Silva, N. Correia, J. M. Silva, F. A. C. Oliveira, F. R. Ribeiro, J. C. Bordado, M. F. Ribeiro

Otrzymywanie pianek kordierytowych metodą bezpośredniego spieniania (j. ang.)

Polimery 2007, nr 5, 351


Streszczenie

Pianki kordierytowe o otwartych komórkach otrzymywano na drodze bezpośredniego spieniania dwuskładnikowego układu poliuretan (PUR)/materiał ceramiczny stanowiący prekursor kordierytu (rys. 1). Metodami analizy termograwimetrycznej (TGA) oraz różnicowej analizy termicznej (DTA) scharakteryzowano przebieg termicznej degradacji układu PUR/prekursor kordierytu w atmosferze utleniającej (rys. 2). Na drodze optymalizacji niektórych parametrów doświadczalnych, mianowicie zawartości katalizatora (dibutylolaurynianu cyny - DBTL) i prekursora kordierytu a także obecności lub braku plastyfikatora (ftalanu dioktylowego - DOP) uzyskiwano pianki o porowatości 85-95% i gęstości zawartej w przedziale 130-410kg/m3 (tabela 2). Pianki o takich właściwościach dobrze nadają się do zastosowania w charakterze nośników katalizatorów. Opracowany nowy dwuskładnikowy układ PUR/prekursor kordierytu pozwala na wytwarzanie pianek o dużej zawartości (do ok. 50% mas.) materiału ceramicznego. Metodą rentgenograficzną oraz za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej scharakteryzowano strukturę i morfologię uzyskanej pianki (rys. 3 i 4). Stwierdzono, ze im mniejsze są wymiary cząstek ceramicznego prekursora kordierytu (ok. 5mm) w mieszaninie z PUR, tym korzystniejsze staje się upakowanie i kohezja cząstek ceramicznych po spiekaniu, dzięki czemu polepszeniu ulega stabilność końcowej pianki kordierytowej.


Słowa kluczowe: pianki kordierytowe, poliuretan, bezpośrednie spienianie, porowatość, gęstość, struktura komórkowa


e-mail: elisabetesilva@ist.utl.pt


E. R. Silva, N. Correia, J. M. Silva, F. A. C. Oliveira, F. R. Ribeiro, J. C. Bordado, M. F. Ribeiro (334.3 KB)
Otrzymywanie pianek kordierytowych metodą bezpośredniego spieniania (j. ang.)