English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Sikora, M. Krystyjan, P. Tomasik, J. Krawontka

Mieszane kleiki skrobiowe z gumą guarową (j. ang.)

Polimery 2010, nr 7-8, 582


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.582

Streszczenie
Wyznaczono charakterystyki kleikowania (za pomocą wiskografu Brabendera) oraz krzywe płynięcia (reometrem Haakego) 3-proc. mas. wodnych kleików ze skrobi roślin bulwiastych lub zbożowych: kukurydzianej (CS), owsianej (OS), tapiokowej (TS) lub ziemniaczanej (PS) z gumą guarową (GG), zmieszanych w stosunku skrobia:guma guarowa 10:0, 9:1, 8:2, 7:3, 6:4, 5:5, 4:6, 3:7, 2:8, 1:9 i 0:10 (tabela 1, 2, rys. 1, 2 ). Stwierdzono, że wraz ze zwiększającym się udziałem gumy guarowej w kleiku rosła ich lepkość a obserwowany efekt był wyraźniejszy w przypadku mieszanin ze skrobiami bulwiastymi (PS i TS). Dodatek gumy guarowej zwiększał lepkość skrobi również po oziębieniu do 25 °C, obszar pętli histerezy a także efekt rozrzedzania ścinaniem (pseudoplastyczność) mieszanych kleików. Mieszaniny wszystkich rodzajów skrobi z gumą guarową, w podwyższonej temperaturze wykazywały ujemne efekty synergistyczne, podczas gdy ochłodzone układy skrobi zbożowych zGG charakteryzowała słaby, lecz znamienny dodatni efekt synergistyczny (tabela 3). Obecność gumy guarowej powodowała niedobór wody wokół ziaren skrobiowych, co zaburzało przebieg kleikowania. Przebieg brabenderowskiej charakterystyki kleikowania zaburzał brak termodynamicznej kompatybilności skrobi i GG w badanych kleikach.


Słowa kluczowe: reologia, skrobia kukurydziana, skrobia owsiana, skrobia tapiokowa, skrobia ziemniaczana


e-mail: rrtomasi@cyf-kr.edu.pl


M. Sikora, M. Krystyjan, P. Tomasik, J. Krawontka (287.1 KB)
Mieszane kleiki skrobiowe z gumą guarową (j. ang.)