English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Siejka-Kulczyk, M. Lewandowska, K. J. Kurzydłowski

Ocena stopnia degradacji kompozytów ceramiczno-polimerowych stosowanych jako stałe

wypełnienie stomatologiczne (j. ang.)

Polimery 2006, nr 10, 742


Streszczenie

Przedmiotem badań były kompozyty metakrylanowe na podstawie 2,2'-bis[4-(2-hydroxy-3-metakroiloksypropoksy)fenylo]propanu (bis-GMA) i dimetakrylanu glikolu trietylenowego (TEGDMA) napełnione mikronapełniaczem szklanym o różnych wymiarach cząstek (3μm lub 5μm - odpowiednio kompozyty K4M3 i K4M5), także z dodatkiem nanokrzemionki (kompozyt K4M5/10 nano) (tabela 2). Próbki kompozytów przetrzymywano (do 168h) w 0,1M roztworze NaOH oraz w wodzie; stopień degradacji oceniano na podstawie zmian wytrzymałości na zginanie (Rf) i mikrotwardości (HV0.2) (tabele 3 i 4, rys. 1, 2). Metodą skaningowej mikroskopii elektronowej oceniano też zmiany mikrostruktury próbek kompozytów wywołane degradacją w roztworze NaOH (rys. 3). Stwierdzono, że zmniejszenie wymiarów cząstek napełniacza polepsza odporność na degradację.


Słowa kluczowe: wypełnienia stomatologiczne, kompozyty metakrylanowe, napełniacze ceramiczne, środowisko alkaliczne, degradacja, właściwości mechaniczne


e-mail: jsiekja@inmat.pw.edu.pl


J. Siejka-Kulczyk, M. Lewandowska, K. J. Kurzydłowski (141.9 KB)
Ocena stopnia degradacji kompozytów ceramiczno-polimerowych stosowanych jako stałe wypełnienie stomatologiczne (j. ang.)