English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

T. Rydzkowski

Stopień uplastycznienia wytłoczyny uzyskiwanej w warunkach autotermicznej

pracy wytłaczarki ślimakowo-tarczowej

Polimery 2009, nr 5, 377


Streszczenie
Omówiono genezę i teoretyczne podstawy własnej konstrukcji autotermicznej wytłaczarki ślimakowo-tarczowej, charakteryzując przy tym cechy geometryczne oraz możliwości przetwórcze takiego urządzenia, wykorzystanego w opisywanej pracy doświadczalnej. Przedstawiono wnioski z wyników badań symulacyjnych dotyczących pomiarów ciśnienia i temperatury tworzywa (polietylenu małej gęstości, PE-LD) na powierzchniach ślimaka (aktywnej, biernej, rdzenia) oraz wewnątrz tworzywa, generowanych na długości kanału ślimaka. Wyniki te potwierdziły słuszność teorii aktywnej strefy zasilania - udowodniono mianowicie występowanie efektu autotermicznego wytłaczania w warunkach małej szybkości obrotowej ślimaka. Uzyskiwana wówczas wytłoczyna charakteryzuje się interesującymi właściwościami, odmiennymi od właściwości wytłoczyny otrzymywanej w klasycznej wytłaczarce. Cechy te mogą predestynować badane urządzenie do przetwarzania materiałów pochodzących z recyklingu.

Słowa kluczowe: wytłaczanie autotermiczne, wytłaczarka ślimakowo-tarczowa, polietylen małej gęstości, uplastycznianie, charakterystyka wytłoczyny


e-mail: tomasz.rydzkowski@tu.koszalin.pl


T. Rydzkowski (118.5 KB)
Stopień uplastycznienia wytłoczyny uzyskiwanej w warunkach autotermicznej pracy wytłaczarki ślimakowo-tarczowej