English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Rudawska

Swobodna energia powierzchniowa i struktura geometryczna powierzchni

wybranych kompozytów epoksydowych

Polimery 2008, nr 6, 452


Streszczenie

Scharakteryzowano kompozyty polimerowe jako materiały konstrukcyjne, ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia ich swobodnej energii powierzchniowej oraz struktury geometrycznej powierzchni. Przedmiotem badań były trzy rodzaje kompozytów epoksydowych różniących się napełniaczem wzmacniającym (szklany, aramidowy, grafitowy). Swobodną energię powierzchniową (γs) kompozytów oraz jej składowe - polarną i dyspersyjną (odpowiednio γsp i γsd) - scharakteryzowano metodą Owensa-Wendta, a strukturę geometryczną powierzchni próbek oceniano za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM). Wartości γs, niezależnie od rodzaju składnika wzmacniającego, są raczej duże (44-46mJ/m2), co oznacza dobre właściwości adhezyjne. Wyraźne różnice w charakterze struktury geometrycznej powierzchni (np. stopień jej falistości lub chropowatości) nie znajdują odbicia w wartości γs.


Słowa kluczowe: kompozyty epoksydowe, napełniacze wzmacniające, swobodna energia powierzchniowa, struktura geometryczna powierzchni


e-mail: a.rudawska@pollub.pl


A. Rudawska (105.3 KB)
Swobodna energia powierzchniowa i struktura geometryczna powierzchni wybranych kompozytów epoksydowych