English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J.-M. Raquez, O. Coulembier, A. Duda, R. Narayan, P. Dubois

Postęp w syntezie i zastosowaniach kopolimerów na podstawie poli(1,4-dioksan-2-onu) (j. ang.)

Polimery 2009, nr 2, 165


Streszczenie
W niniejszej pracy przeglądowej, obejmującej 109 odnośników literaturowych, przedyskutowano najnowsze osiągnięcia w zakresie syntezy, właściwości i zastosowań poli(1,4-dioksan-2-on)u (PPDX, od ang. poly(para-dioxan-2-one). Szczególną uwagę poświęcono doborowi warunków procesu umożliwiających kontrolowaną syntezę i przetwarzanie PPDX w stanie stopionym. PPDX jest kolejnym, nowym materiałem wielkocząsteczkowym zdolnym do biodegradacji. Szczególnie interesujące są właściwości termomechaniczne PPDX, jak na przykład stosunkowo niska temperatura topnienia równa 110°C. Z punktu widzenia struktury jednostki powtarzalnej, PPDX jest przemiennym kopolimerem estru z eterem. Oprócz specjalistycznych zastosowań w obszarze biomedycznym PPDX jest również szeroko wykorzystywany w postaci cienkich warstw (folii), produktów formowanych, laminatów, pianek, włóknin, klejów i powłok. Mimo szerokiego zakresu zastosowań mało uwagi poświęcano dotychczas systematycznym badaniom dogodnych warunków syntezy i właściwości PPDX. Wynikało to z faktu, iż do niedawna monomeryczny 1,4-dioksan-2-on (PDX) nie był produktem handlowym oraz ze względu na depolimeryzację PPDX w stanie stopionym (górna graniczna temperatura polimeryzacji PDX wynosi Tc=265°C).


Słowa kluczowe: polimery biodegradowane, kopolimery, poliestry rozgałęzione, polimeryzacja kontrolowana, 1,4-dioksan-2-on, poli(1,4-dioksan-2-on), przetwórstwo polimerów, termodynamika polimeryzacji


e-mail: jean-marie.raquez@umh.ac.be


J.-M. Raquez, O. Coulembier, A. Duda, R. Narayan, P. Dubois (221.1 KB)
Postęp w syntezie i zastosowaniach kopolimerów na podstawie poli(1,4-dioksan-2-onu) (j. ang.)