English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Połowiński

Modyfikacja włóknin przez nakładanie nanowarstw (j. ang.)

Polimery 2007, nr 5, 357


Streszczenie

Metodę warstwa-po-warstwie zastosowano do nanoszenia nanowarstewek polielektrolitów na włókniny. Jako materiał wyjściowy zastosowano włókniny polipropylenowe (PP) lub poliestrowe (PET) szczepione kwasem akrylowym. Stosowane włókniny charakteryzowały się gładką powierzchnią monowłókien widoczną na zdjęciach wykonanych za pomocą mikroskopu elektronowego (rys. 1-3). Warstewki wytwarzano z: poli(kwasu akrylowego) (PAA), poli(kwasu itakonowego) (PIA), poli(alliloaminy) (PAH), poli(metakrylanu dimetyloaminoetylenowego) (PDAMA). Wykazano, że w zależności od budowy chemicznej warstw zmieniają się właściwości hydrofilowe i wybarwialność, co ilustrują wyniki pomiaru remisji próbek wybarwianych błękitem metylenowym (rys. 4 i 5). Na tej podstawie stwierdzono, że warstewki otrzymanych kompleksów polimerowych są rozdzielone. Zmierzono potencjał elektrokinetyczny specjalnie spreparowanych próbek (tabela 2). Zaobserwowano, że w zależności od charakteru warstwy zewnętrznej potencjał ten może być dodatni lub ujemny. Ponadto przeprowadzono próby osadzania koloidalnych cząstek złota. Stwierdzono, że osadzane cząstki nie są zagregowane (rys. 7). Badano właściwości tak wytworzonych materiałów.


Słowa kluczowe: włóknina, polielektrolity, osadzanie nanowarstw, właściwości optyczne, właściwości elektryczne, koloidowe cząstki złota


S. Połowiński (171.9 KB)
Modyfikacja włóknin przez nakładanie nanowarstw (j. ang.)