English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Piszczek, J. Tomaszewska, T. Sterzyński

Wpływ temperatury poli(chlorku winylu) na stan równowagi procesu żelowania (j. ang.)
Polimery 2010, nr 2, 106


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.106

Streszczenie
Przedstawiono wyniki badań przebiegu procesu żelowania (ugniatania) nieplastyfikowanej mieszanki poli(chlorku winylu) (PVC) do chwili osiągnięcia równowagi momentu obrotowego (punktu E na plastogramie). Ugniatanie prowadzono w komorze plastografometru Brabendera (Plasti-Corder PI 2200-3) w przedziale temperatury komory (Tch) od 150° do 200°, w warunkach szybkości ścinania (γ) od 2,18s-1 do 17,38s-1, z wyjątkiem Tch=150°, kiedy to stosowano również γ=21,72s-1 i 26,04s-1. Powyższym wartościom γ odpowiadała szybkość obrotowa rotorów od 5min-1 do 60min-1. Analizowano wartość odchylenia rzeczywistej temperatury ugniatanej mieszanki PVC (TE) od Tch (czyli ΔTE) w różnych warunkach ugniatania (rys. 1, tabela 1). Stopień zżelowania (G) określano na podstawie termogramów DSC (tabela 1). Postęp żelowania charakteryzowano na podstawie pomiarów wskaźnika szybkości płynięcia (MFR, rys. 2) i obserwacji elektronomikroskopowych (SEM, rys. 3). Stwierdzono, że stan zżelowanej mieszanki PVC na końcowym etapie ugniatania w istotny sposób zależy od wartości TE, natomiast wpływ czasu tego procesu jest pomijalnie mały. Niezależnie od dużych wartości stopnia zżelowania wyznaczonych metodą DSC, przetwarzanie PVC w warunkach dużych wartości powoduje znaczną niejednorodność struktury obserwowaną metodą SEM.


Słowa kluczowe: poli(chlorek winylu), żelowanie, mieszanie, moment obrotowy, struktura, wskaźnik szybkości płynięcia



e-mail: jolanta.tomaszewska@utp.edu.pl
K. Piszczek, J. Tomaszewska, T. Sterzyński (135.1 KB)
Wpływ temperatury poli(chlorku winylu) na stan równowagi procesu żelowania (j. ang.)