English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Ł. Pietrzak, J. K. Jeszka

Nanokompozyty polilaktyd/wielościenne nanorurki węglowe

– otrzymywanie i właściwości elektryczne

Polimery 2010, nr 7-8, 524


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.524

Streszczenie
Opracowaną metodą wytworzono nanokompozyty polilaktydu (PLA) z udziałem wielościennych nanorurek węglowych (MWCNTs) uzyskując dobrą dyspersję nanorurek w matrycy. Na pierwszym etapie zdyspergowano nanorurki w roztworze polimeru za pomocą ultradźwięków, a następnie w wyniku szybkiego wytrącania polimeru z roztworu uniemożliwiono powtórną agregację MWCNTs. Zbadano zależność przewodnictwa elektrycznego, wytworzonych tą metodą kompozytów polilaktydu z różną zawartością nanorurek, od udziału fazy przewodzącej. Dla porównania w taki sam sposób otrzymano kompozyty PLA z sadzą jako napełniaczem przewodzącym. Nanokompozyty PLA/MWCNTs wykazywały bardzo niski próg perkolacji (0,25% mas.) i przewodnictwo (przy zawartości 1% mas. monomeru) równe 5·10-2 S/cm. Uzyskany próg perkolacji jest 10 razy niższy, a przewodnictwo 100 razy większe niż w przypadku kompozytów zawierających sadzę. Obserwowane różnice są spowodowane wysokim współczynnikiem kształtu nanorurek i ich wysokim przewodnictwem.


Słowa kluczowe: nanokompozyty, nanorurki węglowe, polilaktyd, przewodnictwo elektryczne, próg perkolacji, dyspersja


e-mail: jkjeszka@cbmm.lodz.pl


Ł. Pietrzak, J. K. Jeszka (540.9 KB)
Nanokompozyty polilaktyd/wielościenne nanorurki węglowe – otrzymywanie i właściwości elektryczne