English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

B. Pabin-Szafko, E. Wiśniewska, J. Szafko

Azowe inicjatory funkcyjne - synteza i charakterystyka molekularna

Polimery 2005, nr 4, 271


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.271


Streszczenie

W reakcji Pinnera 2,2-azobis(2-metylopropionitrylu) (AIBN) z szeregiem indywidualnych dioli (schemat A) - 1,4-butanodiolem (1,4-BD), tri(oksyetyleno)diolem [Tri(OE)D] i tetra(oksyetyleno)diolem [Tetra(OE)D] oraz polidyspersyjnymi oligo(oksyetyleno)diolami [OOED(200) i OOED(400)] otrzymano serię azoestrów. 10-Krotny nadmiar molowy indywidualnych dioli oraz polidyspersyjnego OOE(200) zapewnia otrzymanie monomerycznych inicjatorów, których średni ciężar cząsteczkowy (Mn) (oznaczony metodą osmometrii parowej - VPO) odpowiada teoretycznemu ciężarowi cząsteczkowemu monomerycznego azoestru (wg wzoru I, n = 1). Zastosowanie polidyspersyjnego diolu OOE(400) o szerokiej funkcji rozkładu ciężarów cząsteczkowych daje, w zależności od stosunku substratów, mieszaninę azoestrów mono- i dimerycznych (w której ułamkowy udział cząsteczek monomerycznych wynosi ok. 0,80) lub azoestry monomeryczne, z fragmentami cząsteczek diolu o ciężarze cząsteczkowym (230 g•mol-1) mniejszym od średniego (400 g · mol-1). Wszystkie otrzymane azoestry są ditelecheliczne, tj. zawierają dwie końcowe grupy OH. Całość powyższych ustaleń dokonano na podstawie oznaczania ciężarów cząsteczkowych metodą VPO, badań ilościowych opartych na analizie widm 1H NMR mieszanin azoestru i AIBN (który stanowił dodatkowy wzorzec wewnętrzny) oraz badań spektroskopowych 13C NMR, IR i UV-VIS.


Słowa kluczowe: reakcja Pinnera, azoestrowe inicjatory ditelecheliczne, budowa cząsteczkowa, liczba hydroksylowa, badania spektroskopowe, osmometria parowa

B. Pabin-Szafko, E. Wiśniewska, J. Szafko (185.8 KB)
Azowe inicjatory funkcyjne - synteza i charakterystyka molekularna