English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

R. Janik, S. Kucharski

Otrzymywanie i właściwości fotoczułych, organicznych i hybrydowych

(nieorganiczno-organicznych) materiałów polimerowych z chromoforowym

ugrupowaniem diazenylowym

Polimery 2005, nr 7-8, 570


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.570


Streszczenie

Przedstawiono i omówiono dwie metody syntezy nowych, fotoczułych organicznych materiałów polimetakrylanowych (PM) i hybrydowych materiałów polimerowych (PH), zawierających chromoforowe ugrupowania diazenylowe o budowie przedstawionej wzorami ogólnymi (I), (II) lub (III). Pierwsza z nich (schemat A) polegała na rodnikowej polimeryzacji chromoforowych monomerów metakrylanowych (MM) lub kopolimeryzacji tych monomerów z niechromoforowymi MM w roztworze. Alternatywną metodą otrzymywania chromoforowych PM była modyfikacja niechromoforowych polimetakrylanów w reakcji sprzęgania soli diazoniowych z grupą dialkiloaminofenylową obecną w łańcuchu bocznym tych polimerów (schemat B). Wydajność syntezy chromoforowych PM przekraczała 70%, ich liczbowo średni ciężar cząsteczkowy mieścił się w przedziale 3400-23 000, a polidyspersyjność wynosiła 1,1-3,0. Otrzymane PM (homo-, ko- i terpolimery) nadawały się do wytwarzania przezroczystych, fotoczułych błon polimerowych na szklanych płytkach. Fotoczułe materiały PH (XV) otrzymywano w procesie zol-żel. Pierwszym etapem procesu była reakcja zawierających wolną grupę OH monomerów (IV) (schemat A) lub ko- i terpolimerów PM [(X), R5 lub R6 = CH2CH2OH; schemat A] z izocyjanianem 3-(trietoksysililo)propylu (ICTESP), a następny etap stanowiła reakcja kohydrolizy i kondensacji powstałego karbaminianu z tetraetoksysilanem. Otrzymany zol nanoszono na płytki szklane i utwardzano w temp. ok. 120°C uzyskując przezroczystą, szklistą błonę. Chromoforowe polimetakrylany wykazywały odwracalną izomeryzację trans ↔ cis [reakcja (7)] w roztworach i w cienkich błonach polimerowych pod wpływem naświetlania światłem. Przebieg izomeryzacji zależał od rodzaju materiału zawierającego ugrupowanie chromoforowe i od środowiska reakcji (roztwór, błona). Organiczne i hybrydowe błony polimerowe wykazały zdolność do tworzenia siatki holograficznej na szkle w procesie sprzęgania dwóch promieni zielonego lasera (532 nm). Tworzenie siatki było odwracalne w warunkach krótkotrwałego naświetlania lub względnie trwałe, kiedy przedłużona w czasie interferencja promieni laserowych powodowała gradient grubości błony. Te dwa typy siatki mogą być wykorzystane w holograficznym zapisie informacji. Szczegółową charakterystykę otrzymanych PM i PH (budowa chemiczna, wydajność syntezy, wartość Mn i Mw/Mn, Tg, wartość lmaks. oraz emaks. w widmach UV-VIS, a także podstawowe parametry określające przebieg izomeryzacji trans ↔ cis) podano w postaci stabelaryzowanej.


Słowa kluczowe: chromoforowe polimery metakrylanowe, chromoforowe polimery hybrydowe, synteza, chromofory diazenylowe, fotoizomeryzacja, tworzenie siatki holograficznej
R. Janik, S. Kucharski (1.73 MB)
Otrzymywanie i właściwości fotoczułych, organicznych i hybrydowych (nieorganiczno-organicznych) materiałów polimerowych z chromoforowym ugrupowaniem diazenylowym (cz. I)
R. Janik, S. Kucharski (1.79 MB)
Otrzymywanie i właściwości fotoczułych, organicznych i hybrydowych (nieorganiczno-organicznych) materiałów polimerowych z chromoforowym ugrupowaniem diazenylowym (cz. II)