English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Oprea

Wpływ struktury na stabilność termiczną usieciowanych poli(estro-uretanów) (j. ang.)

Polimery 2009, nr 2, 120


Streszczenie
Usieciowane koplimery poliuretanowe (PUR) syntezowano dwuetapowo z diizocyjanianu 4,4'-difenylometanu (MDI), diolu poli(adipinianu etylenu) (PEA), glicerolu (Gly) i diolu jako przedłużacza łańcucha [1,2-etanodiolu (ED), glikolu dietylowego (DEG), 1,3-propanodiolu (PD), 1,4-butanodiolu (BD), 1,5-pentanodiolu (PTD) lub 1,6-heksanodiolu (HD)] (tabela 1). Metodą analizy termograwimetrycznej (TGA) i skaningowej kalorymetrii różnicowej (DSC) badano w atmosferze powietrza stabilność termiczną otrzymanych materiałów. W badanych seriach związków różniących się stosunkiem substratów (PUR1-PUR2 i PUR7-PUR12) metodą TGA stwierdzono zmniejszanie się stabilności termicznej ze wzrostem długości segmentów sztywnych (tabela 2, rys. 1-4). Wyznaczono energię aktywacji (Ea) procesu degradacji w funkcji stopnia przemiany (a) (rys. 5 i 6). Zaobserwowano zwiększanie się wartości Ea ze wzrostem ciężaru cząsteczkowego segmentów sztywnych podczas pierwszego etapu degradacji, a zmniejszanie się podczas drugiego etapu. Metodą DSC wyznaczono temperaturę zeszklenia (Tg) otrzymanych materiałów. Stwierdzono zmniejszanie się wartości Tg ze wzrostem zawartości grup metylenowych w segmentach sztywnych PUR.

Słowa kluczowe: poli(estro-uretan), sieciowanie, stabilność termiczna, segmenty sztywne, segmenty giętkie


e-mail: stefop@icmpp.ro


S. Oprea (188.4 KB)
Wpływ struktury na stabilność termiczną usieciowanych poli(estro-uretanów) (j. ang.)