English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

S. Oprea

Otrzymywanie i charakterystyka usieciowanych elastomerycznych poli(estrouretanów)

przeznaczonych na elementy nośne (j. ang.)

Polimery 2010, nr 9, 634


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.634


Streszczenie

Usieciowane elastomeryczne poli(estrouretany) (PEUR) otrzymywano w wyniku dwuetapowego procesu obejmującego syntezę prepolimeru w reakcji diolu na podstawie poli(adypinianu etylenu) (PEA, c. cz. 2000) z 4,4'-diizocyjanodifenylometanem (MDI) i następnie przedłużanie łańcucha tego prepolimeru z zastosowaniem 1,3-propanodiolu (D) bądź 1,5-pentanodiolu (PD) z jednoczesnym sieciowaniem przy użyciu gliceryny (Gly) (tabela 1). Uzyskano w ten sposób próbki PEUR (D1—D3 oraz PD1—PD3) różniące się zawartością oraz budową segmentów „twardych” i twardością (tabela 2). Scharakteryzowano widma IR tych produktów (rys. 2 i 3), ich właściwości cieplne (rys. 4, tabela 3) oraz przebieg krzywych rozciągania (rys. 5). Szczegółowo przeanalizowano zachowanie się PEUR w próbach odkształcania pod wpływem sił ścinających (warunki quasi-statyczne, amplituda 5 lub 50 kN, rys. 7—10). Zastąpienie D przez PD znacznie pogarsza właściwości mechaniczne produktów. Opisywane usieciowanie PEUR poddane działaniu naprężeń odkształcających mają zdolność powrotu do pierwotnego kształtu.


Słowa kluczowe: poli(eterouretany), elastomery, sieciowanie, właściwości mechaniczne, właściwości cieplne, naprężenie inicjujące, powrót przekształceniowy.


e-mail: stefop@icmpp.ro


S. Oprea (347.7 KB)
Otrzymywanie i charakterystyka usieciowanych elastomerycznych poli(estrouretanów) przeznaczonych na elementy nośne (j. ang.)