English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Oleksy, M. Heneczkowski, H. Galina

Kompozycje tiksotropowe: nienasycone żywice poliestrowe/modyfikowane bentonity (j. ang.)

Polimery 2007, nr 5, 345


Streszczenie

Na przykładzie kilkudziesięciu IV-rzędowych soli amoniowych jako modyfikatorów bentonitu oceniono wpływ różnego rodzaju podstawników przy atomie azotu na ich efektywność jako środków tiksotropowych do nienasyconych żywic poliestrowych (tabela 1). Modyfikowane próbki betonitu zastosowano w charakterze środków tiksotropujących konstrukcyjną nienasyconą żywicę poliestrową. Taka organofilizacja spowodowała zmianę termochemicznej charakterystyki bentonitów (badanej metodą DSC, rys. 1) i doprowadziła do zwiększenia odległości pomiędzy warstwami glinki (mierzonej metodą dyfrakcji promieni X, rys. 2). Rodzaj i wymiary podstawników w soli amoniowej w istotny sposób wpływają na obserwowane polepszenie tiksotropowych właściwości uzyskiwanych kompozycji (tabela 2). Właściwości te określano mierząc pętlę histerezy lepkości za pomocą reometru obrotowego oraz wyznaczając bezwzględny i standardowy wskaźnik tiksotropii a także indeks tiksotropii (rys. 3-5). Najkorzystniejszymi modyfikatorami bentonitu okazały się sole amoniowe zawierające podstawnik benzylowy i alkilowy o długim, słabo rozgałęzionym łańcuchu.


Słowa kluczowe: nienasycona żywica poliestrowa, bentonit, czwartorzędowe sole amoniowe, właściwości reologiczne, bezwzględny i standardowy wskaźnik tiksotropii


e-mail: molek@prz.edu.pl


M. Oleksy, M. Heneczkowski, H. Galina (213.6 KB)
Kompozycje tiksotropowe: nienasycone żywice poliestrowe/modyfikowane bentonity (j. ang.)