English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Niciński, D. Jamanek, W. Skupiński, M. Borowiak

Wpływ wodoru lub metanu na polimeryzację styrenu katalizowaną

układem CpTiCl2(OC6H4Cl-p)/MAO (j. ang.)
Polimery 2007, nr 6, 421


Streszczenie

Zbadano wpływ obecności metanu lub wodoru na przebieg syndiotaktycznej polimeryzacji styrenu pod wpływem układu katalitycznego CpTiCl2(OC6H4Cl-p)/MAO (Cp - cyklopentadienyl, MAO - metyloalumoksan). W przypadku obydwu wprowadzanych gazów określano wpływ czasu kontaktu i ciśnienia na wydajność, wagowo średni ciężar cząsteczkowy (Mw) i jego rozkład MWD a także na współczynnik syndiotaktyczności polimerów (tabele 1-3 metan, tabele 4-5 wodór). Stwierdzono, że przedłużanie czasu kontaktu metanu z mieszaniną reakcyjną spowodowało wyraźny spadek wydajności oraz niewielkie zmniejszenie ciężaru cząsteczkowego w połączeniu ze wzrostem współczynnika syndiotaktyczności PS. Podobny jest też wpływ podwyższenia ciśnienia metanu. Przedłużanie czasu obecności wodoru i wzrost jego ciśnienia w układzie wywołuje zwiększenie wydajności i znaczne zmniejszenie ciężaru cząsteczkowego produktu. Spowodowaną wprowadzeniem metanu zmianę mechanizmu inicjowania stereospecyficznej polimeryzacji styrenu wyjaśniono na podstawie analizy widm EPR (rys. 1). Stwierdzono przy tym powstawanie monowodorkowych kompleksów tytanu w wyniku reakcji z metanem - bądź bezpośrednio samego układu katalitycznego, bądź też dimerycznych kompleksów Ti tworzących się na etapie terminacji łańcucha polimeru.


Słowa kluczowe: stereospecyficzna polimeryzacja styrenu, katalizatory hemitytanocenowe, obecność wodoru i metanu, mechanizm inicjowania, badania EPR


e-mail: k.nicinski@ipgum.pl


K. Niciński, D. Jamanek, W. Skupiński, M. Borowiak (166.5 KB)
Wpływ wodoru lub metanu na polimeryzację styrenu katalizowaną układem CpTiCl2(OC6H4Cl-p)/MAO (j. ang.)