English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Gałęski, E. Piórkowska, M. Pluta, Z. Kuliński, R. Masirek

Modyfikacja fizycznych właściwości polilaktydu

Polimery 2005, nr 7-8, 562


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.562


Streszczenie

W artykule podsumowano rezultaty badań dotyczących modyfikacji poli(L-laktydu) (PLA) przez wpływanie na historię termiczną, sztuczne zarodkowanie krystalizacji, plastyfikację i napełnianie montmorylonitem. Stwierdzono, że PLA zarówno ogrzewany ze stanu szklistego, jak i chłodzony izotermicznie ze stanu stopionego krystalizuje w postaci sferolitów. Wymiary sferolitów rosną ze wzrostem temperatury izotermicznej krystalizacji i jednocześnie maleje wytrzymałość próbek na zerwanie. Porównano skuteczność działania różnych środków zarodkujących krystalizację, a na przykładzie talku pokazano wpływ jego zawartości na wielkość sferolitów. Wykazano, że plastyfikacja PLA za pomocą glikolu poli(oksyetylenowego) (PEG) obniża temperaturę zeszklenia Tg, a także temperaturę nieizotermicznej krystalizacji podczas ogrzewania ze stanu szklistego. Plastyfikowany PLA charakteryzuje większa zdolność do plastycznej deformacji, szczególnie w przypadku próbek amorficznych. Napełnianie PLA montmorylonitem powoduje zwiększenie modułu sprężystości. Plastyfikacja zarówno nienapełnionego, jak i napełnionego PLA przyspiesza krystalizację, ale obecność montmorylonitu zmniejsza stopień krystaliczności. Badania metodą WAXS pozwoliły na stwierdzenie, że nanokompozyty z montmorylonitem mają strukturę interkalowaną.


Słowa kluczowe: poli(L-laktyd), plastyfikacja, zarodkowanie krystalizacji, montmorylonit, nanokompozyt, właściwości mechaniczne
A. Gałęski, E. Piórkowska, M. Pluta, Z. Kuliński, R. Masirek (1.56 MB)
Modyfikacja fizycznych właściwości polilaktydu (cz. I)
A. Gałęski, E. Piórkowska, M. Pluta, Z. Kuliński, R. Masirek (1.59 MB)
Modyfikacja fizycznych właściwości polilaktydu (cz. II)