English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Iwan, D. Sęk

Modyfikacja budowy i właściwości poliketanili - polimerów do zastosowań w optoelektronice

Polimery 2005, nr 7-8, 581


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.581


Streszczenie

Otrzymano szereg różniących się budową chemiczną poliketanili [wzór (II)] stanowiących produkty polikondensacji diaminy z diketonem [równanie (1)]. Budowę tych polimerów, odznaczających się dobrą odpornością cieplną, scharakteryzowano metodami analizy elementarnej oraz spektroskopii 13C NMR, FT-IR i UV-VIS. Zbadano wpływ protonowania atomu azotu w ich wiązaniu ketiminowym za pomocą estru 1,2-(di-2-etyloheksylowego) kwasu 4-sulfoftalowego [DEHEPSA o wzorze (I)] (schemat B) na temperaturę zeszklenia (Tg) i właściwości fotoluminescencyjne poliketanili. Stwierdzono, że w wyniku protonowania centrów iminowych zachodzą zmiany w delokalizacji elektronów p w łańcuchu poliketanilowym, co przyczynia się do batochromowego przesunięcia pasm zarówno absorpcyjnych, jak i emisyjnych. Ponadto, zastosowany czynnik protonujący wykazuje właściwości plastyfikujące, co przejawia się znacznym obniżeniem wartości Tg. Określono również wywołane oddziaływaniem polimeru z rozpuszczalnikiem aprotonowym (dimetyloacetamidem) lub protonowym (m-krezolem, schemat A) przesunięcie maksimum pasma emisji. Podano interpretację mechanizmu oddziaływania tego drugiego rozpuszczalnika.


Słowa kluczowe: poliketanile, protonowanie, samoorganizacja, fotoluminescencja, właściwości cieplne
A. Iwan, D. Sęk (1.12 MB)
Modyfikacja budowy i właściwości poliketanili - polimerów do zastosowań w optoelektronice (cz. I)
A. Iwan, D. Sęk (918.9 KB)
Modyfikacja budowy i właściwości poliketanili - polimerów do zastosowań w optoelektronice (cz. II)