English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Łapkowski, P. Wagner, J. Żak, K. Waśkiewicz, K. Wagner

Elektrochemiczna synteza polimerów fotoluminescencyjnych z tienylenowych

pochodnych polifenylowinylenu (j. ang.)
Polimery 2008, nr 2, 99


Streszczenie

Otrzymano dwa związki o właściwościach fotoluminescencyjnych, 1,4-bis-(2(Z)-tienylenwinylen)-benzen (M1) oraz 1,4-bis-(2(Z)-tienylenwinylen)-2,5-dimetoksybenzen (M2), które następnie poddano szczegółowym badaniom spektroskopowym (rys. 1-3, rys. 7) i elektrochemicznym (rys. 4-6). Stwierdzono, że właściwości spektroskopowe oraz fotoluminescencyjne obu substancji zależą od ich struktury. Zarówno M1 jak M2 ulegają elektrochemicznemu utlenianiu dając produkty o większym ciężarze cząsteczkowym. Proces polimeryzacji przebiega przez etapy pośrednie polegające na tworzeniu trwałych oligomerów, obserwowanych w roztworze reakcyjnym za pomocą metod spektroskopowych (rys. 10 i 11). W wyniku utleniania, oprócz oligomerów otrzymuje się również homogeniczne, dobrze przylegające do elektrody, błonki polimerowe. Proces domieszkowania polimerów zależy również od struktury użytego monomeru i generalnie polega na powstaniu polaronów, które ze względu na blokową strukturę polimeru, nie rekombinują do bipolaronów. Oba polimery mają właściwości fotoluminescencyjne, przy czym zarówno długość emitowanego światła jak i szerokość połówkowa piku emisji zależy od budowy polimeru.


Słowa kluczowe: polimery sprzężone, elektrochemia, polimery przewodzące, tienylwinylen-benzen


e-mail: Mieczyslaw.Lapkowski@polsl.pl


M. Łapkowski, P. Wagner, J. Żak, K. Waśkiewicz, K. Wagner (170.3 KB)
Elektrochemiczna synteza polimerów fotoluminescencyjnych z tienylenowych pochodnych polifenylowinylenu (j. ang.)