English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Król, B. Król

Kationomery poliuretanowe syntetyzowane z 4,4'-diizocyjanianu difenylenometanu,

glikolu poli(oksypropylenowego) i N-alkilodietanoloamin – budowa chemiczna

oraz swobodna energia powierzchniowa i jej składowe
Polimery 2007, nr 6, 427


Streszczenie

Kationomery poliuretanowe syntetyzowano w reakcji 4,4'-diizocyjanianu difenylenometanu, oligo(oksypropyleno)diolu i trzeciorzędowych amin alifatycznych lub aromatycznych, które - po wbudowaniu do prepolimeru - w reakcji z kwasem mrówkowym przekształcano w kationy alkiloamoniowe. Łańcuch tak otrzymanych produktów przedłużano za pomocą 1,6-heksametylenodiaminy, uzyskując trwałe dyspersje wodne tworzące na powierzchni politetrafluoroetylenu cienkie powłoki polimerowe. Metodami spektroskopii 1H NMR oraz IR potwierdzono budowę chemiczną syntetyzowanych kationomerów i podjęto próby ilościowej charakterystyki polarności fragmentów tej budowy. Wykorzystując model fizyczny van Ossa-Gooda oraz wyniki pomiarów kątów zwilżania powierzchni kationomerów PUR za pomocą cieczy wzorcowych o różnej polarności (wody, formamidu i dijodometanu) wyznaczono swobodną energię powierzchniową (SEP, γS) otrzymanych jonomerów. Zinterpretowano wpływ budowy chemicznej (ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju podstawnika węglowodorowego przy atomie azotu trzeciorzędowej aminy), a także polarności kationomerów PUR na wartości SEP oraz jej składowych dyspersyjnej i kwasowo-zasadowej. Zasadnicze znaczenie ma tu budowa segmentów poliolowych i uretanowych kationomeru oraz rodzaj segmentów jonotwórczych. Największą wartością SEP charakteryzował się kationomer syntetyzowany z udziałem N-metylofenylodietanoloaminy, a najmniejszą - kationomer otrzymany przy użyciu N-tertbutylodietanoloaminy.


Słowa kluczowe: kationomery poliuretanowe, aminy trzeciorzędowe, budowa chemiczna, polarność, hydrofilowość, swobodna energia powierzchniowa


e-mail: pkrol@prz.rzeszow.pl


P. Król, B. Król (241.1 KB)
Kationomery poliuretanowe syntetyzowane z 4,4’-diizocyjanianu difenylenometanu, glikolu poli(oksypropylenowego) i N-alkilodietanoloamin - budowa chemiczna oraz swobodna energia powierzchniowa i jej składowe