English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Krasowska, A. Heimowska, M. Rutkowska

Enzymatyczna i hydrolityczna degradacja poli(ε-kaprolaktonu) w warunkach naturalnych

Polimery 2006, nr 1, 21


Streszczenie

Badania obejmowały degradację środowiskową poli(ε-kaprolaktonu) (PCL) w rozmaitych warunkach naturalnych, a także w środowisku eliminującym działalność organizmów żywych. Przebieg degradacji oceniano na podstawie zmian masy PCL oraz jego ciężaru cząsteczkowego i struktury powierzchni w warunkach różnej temperatury i pH środowiska. Ustalono, że w badanych naturalnych środowiskach degradacja jest rezultatem hydrolizy zarówno enzymatycznej (powodującej degradację powierzchni i zmieniającej jedynie masę, a nie ciężar cząsteczkowy próbki), jak i chemicznej (będącej przyczyną obserwowanego zmniejszenia ciężaru cząsteczkowego). Decydującą rolę w procesie przebiegającym w warunkach naturalnych odgrywa hydroliza enzymatyczna.


Słowa kluczowe: poli(ε-kaprolakton), biodegradacja, działanie enzymów, hydroliza, woda morska, kompost


e-mail: rutmaria@wsm.gdynia.pl

K. Krasowska, A. Heimowska, M. Rutkowska (124.3 KB)
Enzymatyczna i hydrolityczna degradacja poli(ε-kaprolaktonu) w warunkach naturalnych