English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Kozłowski, A. Kozłowska, S. Frąckowiak

Materiały polimerowe o strukturze komórkowej

Polimery 2010, nr 10, 726


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.726

Streszczenie

W części wstępnej artykułu szczegółowo scharakteryzowano na podstawie literatury zależność przebiegu spieniania materiałów polimerowych od ich rodzaju, ze szczególnym uwzględnieniem poliolefin (PE i PP). W ramach prac własnych zbadano proces spieniania odpadów PE-LD oraz PP (liniowego i rozgałęzionego) za pomocą chemicznego poroforu, porównując go ze spienianiem odpowiednich polimerów pierwotnych. Otrzymano także komórkowe kompozyty PP, w których jako napełniacza użyto mączki drzewnej (stosunek masowy napełniacz:polimer = 30:70). Opisano zastosowany układ do wytłaczania spieniającego oraz przebieg termicznego rozkładu poroforu. Określono zależność charakteru powstającej spienionej struktury polimerów i kompozytów od rozmaitych warunków wytłaczania, np. obecności talku jako środka pomocniczego, ciśnienia, szybkości obrotów ślimaka, użycia kalibratora, miejsca pobrania próbki do badań (część zewnętrzna lub środek) bądź wprowadzenia sita spiętrzającego. Przedstawiono krzywe lepkości (zależności lepkości w temp. 190 °C od szybkości odkształcania) polimerów i kompozytów. Porównano wybrane właściwości użytkowe PP oraz jego kompozytów — litych i spienianych — takie jak gęstość, wytrzymałość na zginanie, HDT i przewodnictwo cieplne. W wyniku badań uzyskano materiały porowate o małej gęstości (0,5—0,6 g/cm3) i dobrych właściwościach termoizolacyjnych, nadające się do stosowania przede wszystkim w transporcie i budownictwie.


Słowa kluczowe: spienianie, polietylen, polipropylen, kompozyty, struktura komórkowa, właściwości użytkowe.


e-mail: marek.a.kozlowski@pwr.wroc.pl


M. Kozłowski, A. Kozłowska, S. Frąckowiak (1.24 MB)
Materiały polimerowe o strukturze komórkowej