English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Gleń, M. Białek, K. Czaja

Wpływ glinoorganicznego aktywatora na właściwości katalityczne bis(fenoksy-iminowych)

kompleksów tytanu w polimeryzacji etylenu (j. ang)

Polimery 2009, nr 10, 632


Streszczenie
Zsyntezowano i sprawdzono w polimeryzacji etylenu, po uprzedniej aktywacji zarówno MAO, jak i prostymi związkami glinoorganicznymi (Et3Al, Et2AlCl, EtAlCl2), trzy kompleksy tytanu z ligandami fenoksy-iminowymi: dichlorek bis[N-(3,5-di-tert-butylosalicylideno)anilino]tytanu(IV) (kompleks I), dichlorek bis[N-(3,5-di-tert-butylosalicylideno)-1-naftyloamino]tytanu(IV) (kompleks II) i dichlorek bis[N-(salicylideno)-1-naftyloamino]tytanu(IV) (kompleks III). Stwierdzono, że zarówno struktura ligandów, jak i rodzaj glinoorganicznego aktywatora mają wpływ na aktywność badanych kompleksów. Kompleks I, zawierający podstawnik fenylowy przy iminowym atomie azotu okazał się najaktywniejszy w połączeniu z MAO, zaś kompleksy II i III, zawierające w tej pozycji podstawnik naftylowy, okazały się dużo aktywniejsze po aktywacji EtAlCl2 lub Et2AlCl (rys. 2). Ponadto zauważono, że rodzaj glinoorganicznego aktywatora, w przeciwieństwie do struktury liganda, wpływa na właściwości otrzymanych produktów (tabela 1). W procesach polimeryzacji, w których w charakterze aktywatora zastosowano MAO lub Et3Al zawsze powstawał liniowy polietylen o wysokiej temperaturze topnienia z zakresu 126,4-138,3°C. W reakcjach prowadzonych w takich samych warunkach, wobec tych samych kompleksów, ale aktywowanych prostymi związkami glinoorganicznymi zawierającymi atom chlorowca, otrzymywano stały produkt o niskiej masie molowej i oligomery.

Słowa kluczowe: polimeryzacja etylenu, katalizator postmetalocenowy, ligand fenoksy-iminowy, katalizator FI


e-mail: bialek@uni.opole.pl


A. Gleń, M. Białek, K. Czaja (137.1 KB)
Wpływ glinoorganicznego aktywatora na właściwości katalityczne bis(fenoksy-iminowych) kompleksów tytanu w polimeryzacji etylenu (j. ang)