English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

K. Friedrich, J. Ulanski, G. Boiteux, G. Seytre

Badania izotermicznego utwardzania żywic epoksydowych

z wykorzystaniem pomiarów stałoprądowych oraz reologicznych (j. ang.)

Polimery 2006, nr 4, 264


Streszczenie

Proces utwardzania żywic epoksydowych aminami zbadano metodą pomiarów stałoprądowych (DC) w celu lepszego zrozumienia ewolucji przewodnictwa jonowego i lepkości w reaktywnym medium (rys. 1, 2). Praca ta poszerza wcześniejsze badania przewodnictwa i ruchliwości jonów metodą pomiaru czasu przelotu (ToF). Dodatkowe badania reologiczne (dynamiczna analiza mechaniczna - DMA, rys. 3, 4) pozwoliły na wyznaczenie korelacji pomiędzy zmianami właściwości elektrycznych i lepkosprężystych. Przedmiotem badań były dwa reaktywne układy epoksydowo-aminowe: żelujący i ulegający zeszkleniu [eter diglicydylowy bisfenolu A (DGEBA) + 4,4'-metylenobis(3-chloro-2,6-dietyloanilina) (MCDEA)] oraz wyłącznie żelujący [eter diglicydylowy 1,4-butanodiolu (DGEBD) + 4,9-diokso-1,12-dodekanodiamina (4D)]. Stwierdzoną niezgodność pomiędzy zależnościami czasowymi przewodnictwa jonowego i lepkości wyjaśniono faktem, że koncentracja ruchliwych jonowych nośników ładunku maleje z postępem reakcji (rys. 5-8). Obserwacja ta prowadzi do wniosku o ograniczonym zastosowaniu technik elektrycznych do bezpośredniego (in situ) monitorowania reakcji chemicznych.


Słowa kluczowe: przewodnictwo jonowe, ruchliwość nośników jonowych, pomiary stałoprądowe, dynamiczna analiza mechaniczna, żywice epoksydowe, aminy, utwardzanie izotermiczne


e-mail: julanski@p.lodz.pl


K. Friedrich, J. Ulanski, G. Boiteux, G. Seytre (190 KB)
Badania izotermicznego utwardzania żywic epoksydowych z wykorzystaniem pomiarów stałoprądowych oraz reologicznych (j. ang.)