English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. El Fray, M. Gryta

Środowiskowe pękanie membran polipropylenowych stosowanych

w procesie destylacji membranowej (j. ang.)
Polimery 2008, nr 11-12, 865


Streszczenie

W pracy przedstawiono wyniki badań stabilności mechanicznej i termicznej (rys. 3) kapilarnych membran polipropylenowych Accurel PP S6/2, które zastosowano w procesie destylacji membranowej (MD) (rys. 1 i 2). Badane membrany różniły się czasem przechowywania od momentu ich produkcji (od rocznych do ośmioletnich). Nowe membrany przed zastosowaniem w procesie MD były elastyczne i giętkie, co pozwalało je odkształcać bez zniszczenia. Stwierdzono, że wraz z czasem przechowywania membran zmienia się krystaliczność polimerów oraz ich temperatury topnienia (Tm) i temperatury krystalizacji (Tc) (rys. 4, tabela 1). Może to być związane ze wzrostem krystalitów w fazie amorficznej polipropylenu. Proces destylacji membranowej prowadzono w sposób ciągły lub ciągły/okresowy. Do zasilania instalacji MD zastosowano różne media (wodę destylowaną i roztwory NaCl). Stwierdzono, że podczas długotrwałej eksploatacji modułów MD zamontowane w nich membrany polipropylenowe tracą swoją pierwotną elastyczność, stają się sztywne i w efekcie są bardzo podatne na pękanie i zniszczenie (rys. 5). Zmiany właściwości polimerów były wyraźniejsze, gdy jako nadawę zastosowano roztwory NaCl (rys. 7, tabele 2 i 3). Częste zmiany temperatury membran kapilarnych spowodowały powstanie naprężeń termicznych, czego efektem było powstawanie szczelin na powierzchni membran (rys. 6).


Słowa kluczowe: polipropylen, membrany hydrofobowe, destylacja membranowa


e-mail: Miroslawa.ElFray@ps.pl


M. El Fray, M. Gryta (129.7 KB)
Środowiskowe pękanie membran polipropylenowych stosowanych w procesie destylacji membranowej (j. ang.)