English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

E. Chmiel-Szukiewicz

Otrzymywanie polieteroli z pierścieniem 1,3-pirymidynowym
w reakcji 6-aminouracylu z nadmiarem węglanu propylenu (j. ang.)

Polimery 2010, nr 1, 20


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.020

Streszczenie
Przedstawiono nową metodę syntezy polieteroli z pierścieniem 1,3-pirymidynowym w wyniku reakcji katalizowanej przez 1,4-diazabicyklo[2.2.2.]oktan i węglan potasu (tabela 1). Polieterole otrzymuje się w postaci ciemnobrunatnych żywic, które w miarę wzrostu liczby grup oksypropylenowych stają się coraz bardziej płynne. Ich budowę oraz zawartość produktów ubocznych określono metodami IR, 1H NMR i MALDI ToF i chromatografii gazowej (tabele 2-4, rys. 1-4) oraz scharakteryzowano na tej podstawie mechanizm syntezy. Zbadano niektóre właściwości fizykochemiczne polieteroli (współczynnik załamania światła, gęstość, lepkość i napięcie powierzchniowe - tabela 5). Określono także odporność termiczną produktów metodą analizy termicznej (tabela 6). Stwierdzono, że polieterole uzyskane z opisanej reakcji 6-aminouracylu (6-AU) z węglanem propylu (PC) charakteryzują się odpornością termiczną porównywalną z odpornością termiczną polieteroli uzyskanych uprzednio z 6-AU i tlenku propylenu (PO) [4]. Przeprowadzono też wstępne próby syntezy pianek poliuretanowych z wykorzystaniem opisanych polieteroli i 4,4'-diizocyjanianu difenylometanu (tabela 7) oraz zbadano niektóre użytkowe właściwości pianek (tabela 8).


Słowa kluczowe: 6-aminouracyl, węglan propylenu, polieterole z pierścieniem 1,3-pirymidynowym, poliuretany, odporność cieplna


e-mail: szukela@prz.edu.pl


E. Chmiel-Szukiewicz (139.2 KB)
Otrzymywanie polieteroli z pierścieniem 1,3-pirymidynowym w reakcji 6-aminouracylu z nadmiarem węglanu propylenu (j. ang.)