English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Czech, M. Urbala

Poliakrylanowe kleje samoprzylepne zawierające etery nienasycone sieciowane

za pomocą promieniowania UV (j. ang.)

Polimery 2007, nr 6, 438


Streszczenie

Opracowano nową klasę poliakrylanowych klejów samoprzylepnych (PSAs) zawierających grupy oksiranowe [wzór (VII)]. PSAs otrzymane z akrylanu butylu, metakrylanu glicydylu oraz kwasu akrylowego modyfikowano za pomocą wybranych nienasyconych eterów allilowych, winylowych i 1-propylenowych [wzory (I)-(VI)] w ilości od 1,0 do 5,0 % mas. i sieciowano w obecności 1,0 % mas. kationowego fotoinicjatora Irganocure 261 w temperaturze pokojowej, w atmosferze powietrza w czasie do 3min używając lampy UV. Otrzymane próbki usieciowanych PSA badano mierząc ich kleistość (lepność, ang. tack) (rys. 1), adhezję do szkła (rys. 2) oraz kohezję (rys. 3) i oceniano wpływ na te właściwości rodzaju oraz ilości użytych nienasyconych monomerów eterowych. Stwierdzono, że najbardziej UV-reaktywnymi monomerami sieciującymi były etery winylowe i 1-propylowe, natomiast etery allilowe wpływały niekorzystnie na właściwości PSA. Najlepsze wartości adhezji, kohezji i kleistości uzyskano w przypadku próbek zawierających ok. 2 % mas. eterów winylowych i 1-propylenowych. Badania wykazały również, że wzrost czasu sieciowania za pomocą promieniowania UV powoduje szybszy wzrost kohezji próbek PSA modyfikowanych eterami winylowymi niż modyfikowanych eterami 1-propylenowymi (rys. 4).


Słowa kluczowe: poliakrylanowe kleje samoprzylepne, nienasycone etery, kationowe sieciowanie UV, kleistość, adhezja, kohezja


e-mail: psa_czech@wp.pl


Z. Czech, M. Urbala (127.3 KB)
Poliakrylanowe kleje samoprzylepne zawierające etery nienasycone sieciowane za pomocą promieniowania UV (j. ang.)