English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Czech, H. Loclair

RAPID COMMUNICATION: Badania sieciowanych UV rozpuszczalnych

w wodzie poliakrylanowych klejów samoprzylepnych (j. ang.)

Polimery 2005, nr 1, 64


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.064


Streszczenie

Otrzymano wymienione w tytule kleje na podstawie kwasu akrylowego (AA) bądź kwasu b-akryloiloksypropionowego (APA) oraz akrylanu butylu (BA). W ich łańcuch wbudowano nienasycone fotoinicjatory, mianowicie 4-akryloiloksybenzofenon (ABP), 2-hydroksy-1-[4-(2-akryloiloksyetoksy)fenylo]-2-metylo-1-propanon (ZLI 3331) lub keton fenylowo(1-akryloiloksy)cykloheksylowy (PAC). Produkty te plastyfikowano różniącymi się ciężarem cząsteczkowym (400-1010 Da) glikolami polioksyetylenowymi (PEG) i polioksypropylenowymi (PPG). Zbadano wpływ chemicznego składu kopolimerów, rodzaju i zawartości plastyfikatora oraz pH na podstawowe właściwości otrzymanych wodnych układów klejowych (PSA), mianowicie rozpuszczalność w wodzie (rys. 1), kohezję (rys. 2 i 4) oraz adhezję (rys. 3). Ponadto określono zależność rozpuszczalności w wodzie niektórych wybranych plastyfikowanych PSA od czasu ich sieciowania pod wpływem promieniowania UV (rys. 5). Za optymalne uznano PSA oparte na 70 % mas. AA oraz 30 % mas. BA z dodatkiem 0.5 % mas. ABP jako fotoinicjatora/komonomeru, plastyfikowane za pomocą 60-120 phr PPG.


Słowa kluczowe: poliakrylowane kleje samoprzylepne, wbudowywane fotoinicjatory, plastyfikatory, sieciowanie UV, rozpuszczalność w wodzie, adhezja, kohezja


Z. Czech, H. Loclair (114.4 KB)
Badania sieciowanych UV rozpuszczalnych w wodzie poliakrylanowych klejów samoprzylepnych (j. ang.)