English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

G. Cofta, S. Borysiak, B. Doczekalska, J. Garbarczyk

Odporność kompozytów polipropylen-drewno na rozkład powodowany przez grzyby (j. ang.)
Polimery 2006, nr 4, 276


Streszczenie

Metodą wytłaczania i prasowania wytworzono kompozyty izotaktyczne polipropylen-drewno. W badaniach wykorzystano dwa gatunki drewna: sosnowe (Pinus sylvestris L.) i dębowe (Quercus sp.). W pracy stosowano drewno surowe oraz drewno po procesie merceryzacji, tj. po aktywowaniu wodnym roztworem NaOH. Wytworzono również kompozyty polipropylen-drewno z dodatkiem kopolimeru blokowego styren-etylen-butylen-styren (SEBS). Badano odporność uzyskanych kompozytów na rozkład powodowany przez grzyby degradujące tkankę drzewną (Coniophora puteana i Coriolus versicolor). W celu oceny stopnia biorozkładu po upływie 16 tygodni wyznaczano ubytki masy próbek kompozytów oraz badano ich wytrzymałość na rozciąganie. Stwierdzono, że ubytki masy (rys. 1) wszystkich wariantów kompozytów wynosiły poniżej 1,8%. Uzyskane wartości mieszczą się w granicach błędu pomiaru. Stwierdzono, że wytrzymałość na rozciąganie (rys. 2) jest bardziej dokładnym kryterium biorozkładu. Obniżenie wytrzymałości na rozciąganie od 12 do 20% stwierdzono w przypadku kompozytów na bazie drewna sosnowego, a niewielkie zmiany (do 5%) w przypadku kompozytów z drewna dębowego. Natomiast najmniejszą wytrzymałość na zerwanie wykazywały kompozyty z dodatkiem środka kompatibilizującego (SEBS). Badania dowiodły, że możliwa jest biodegradacja drewna w matrycy polipropylenowej, pod warunkiem zapewniania dostępu strzępek grzybni do materiału lignocelulozowego w kompozycie.


Słowa kluczowe: kompozyty polipropylen-drewno, biodegradacja, grzyby degradujące tkankę drzewną, ubytek masy, wytrzymałość na rozciąganie


e-mail: gcofta@au.poznan.pl


G. Cofta, S. Borysiak, B. Doczekalska, J. Garbarczyk (79.8 KB)
Odporność kompozytów polipropylen-drewno na rozkład powodowany przez grzyby (j. ang.)