English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Choczyński, B. Krajewska, Z. Stęgowski, J. Nęcki

Emisja styrenu z pianki styropianowej i cyklopentanu z pianki poliuretanowej

— pomiary i modelowanie (j. ang.)

Polimery 2011, nr 6, 461


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2011.461

Streszczenie

Ze względu na toksyczność lotnych związków organicznych (volatile organic compounds — VOC), oznaczanie emisji tych związków z polimerowych, suchych materiałów budowlanych ma ogromne znaczenie z punktu widzenia jakości środowiska we wnętrzu domów. W opisanej poniżej pracy zbadano kinetykę emisji styrenu z pianki styropianowej (PSf) oraz cyklopentanu z pianki poliuretanowej (PURf, rys. 1 i 2). Obydwie pianki są powszechnie stosowanymi materiałami izolacyjnymi. Oznaczono współczynniki podziału (K) i dyfuzji (D) badanych związków w piankach w zakresie temperatury 23—90 °C. Współczynniki podziału w układzie pianka–otaczający gaz (KM-A) obliczono z wyznaczonych wartości stałych szybkości sorpcji i desorpcji (kads, kdes) związków na piankach, z zastosowaniem kinetyki reakcji I rzędu w pobliżu stanu równowagi i symulacji komputerowej. Obydwie metody obliczeniowe dały porównywalne wyniki (tabele 1—3). Natomiast do obliczenia współczynników dyfuzji związków w piankach, posłużono się trzema modelami opartymi na: sorpcji związków w piankach (DS), ich permeacji przez pianki (DP) bądź na symulacji komputerowej (DC). W modelu sorpcyjnym zakłada się, że pianka jest fazą ciągłą, podczas gdy w modelu permeacyjnym — składa się z dwóch faz, w których stężenie VOC jest uśrednione; model symulacyjny zakłada niehomogeniczny rozkład stężenia VOC. Wychodząc z tego samego zestawu danych pomiarowych otrzymano trzy zestawy wspomnianych współczynników dyfuzji (DP, DS, DC) różniących się wartościami (tabela 4). Różnice te są wynikiem założeń poczynionych w każdym modelu. Porównywalne z danymi literaturowymi (tabela 5) wartości współczynników dyfuzji w obszarze względnie małych stężeń migranta w piance (układ styren-PSf) uzyskano metodą symulacji komputerowej, a w przypadku większych stężeń (cyklopentan-PURf) — zgodnie z modelem permeacyjnym.


Słowa kluczowe: styren, cyklopentan, pianka styropianowa, pianka poliuretanowa, emisja, symulacja komputerowa


e-mail: maciej.choczynski@uj.edu.pl

M. Choczyński, B. Krajewska, Z. Stęgowski, J. Nęcki (146.3 KB)
Emisja styrenu z pianki styropianowej i cyklopentanu z pianki poliuretanowej — pomiary i modelowanie (j. ang.)