English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. P. Chiriac, L. E. Nita, I. Neamtu

Glikol polioksyetylenowy funkcjonalizowany za pomocą polikondensacji

z poli(imidem kwasu bursztynowego) (j. ang.)

Polimery 2010, nr 9, 641


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2010.641

Streszczenie

Opisano syntezę kopolimerów blokowych poli(imidu kwasu bursztynowego) (PSI) z glikolem polioksyetylenowym (PEG) o różnych ciężarach cząsteczkowych (4000, 10 000 lub 20 000). Strukturę otrzymanych produktów potwierdzono metodami magnetycznego rezonansu jądrowego (1H NMR, tabela 1) oraz spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FT-IR) (rys. 1). Określano także stabilność termiczną kopolimerów porównując ją ze stabilnością PSI (rys. 2 i 3, tabela 2). Za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) badano także wpływ rodzaju użytego do syntezy PEG na nadstrukturę otrzymanych kopolimerów (rys. 4).


Słowa kluczowe: poli(imid kwasu bursztynowego), glikol polioksyetylenowy, kopolimer blokowy, stabilność termiczna.


e-mail: achiriac@icmpp.ro

A. P. Chiriac, L. E. Nita, I. Neamtu (628.8 KB)
Glikol polioksyetylenowy funkcjonalizowany za pomocą polikondensacji z poli(imidem kwasu bursztynowego) (j. ang.)