English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. K. Brzozowski, S. Staszczak, Ł. Hadam, W. Zatorski, S. Rupiński, D. Bogdał

Ognioodporne, stałe żywice epoksydowe (j. ang.)

Polimery 2007, nr 1, 29


Streszczenie

W reakcjach układu 1,1-dichloro-2,2-bis(4-hydroksyfenylo)etylenu (BPC II) i 2,2-bis(4- -hydroksyfenylo)propanu (bisfenol A) zmieszanych w różnych stosunkach masowych i jednej z dwu małocząsteczkowych żywic epoksydowych: "Epidian 5®” lub eter diglicydowy 1,1-dichloro-2,2-bis(4- -hydroksyfenylo)etylenu (DGEBC II) zsyntetyzowano stałe żywice epoksydowe [równanie (1), tabela 1]. Dodatkowo przygotowano serię próbek zsyntetyzowanych z użyciem DGEBC II ale z dodatkiem fosforu czerwonego jako antypirenu. Na podstawie pomiarów indeksu tlenowego (LOI) stwierdzono, że palność próbek spada (wyższe wartości LOI) wraz ze wzrostem udziału masowego BPC II w mieszaninie z bisfenolem A w każdej otrzymanej serii próbek (rys. 1). Stałe żywice zsyntetyzowane z udziałem DGEBC II były mniej palne niż analogiczne próbki z udziałem bisfenolu A. Dodatek fosforu czerwonego znacznie zwiększał wartości LOI natomiast powodował pogorszenie właściwości optycznych badanych żywic. Wybrane próbki charakteryzujące się małą palnością wybrano za podstawę do syntez z użyciem cynianu cynku (ZS) lub hydroksycynianu cynku (ZHS) jako antypirenów i wyznaczono wartości LOI otrzymanych produktów (tabela 2). Ustalono, że dodatek 2-3 % mas. ZS lub ZHS zdecydowanie podwyższa wartości LOI nie powodując pogorszenia właściwości optycznych.


Słowa kluczowe: stałe żywice epoksydowe, 1,1-dichloro-2,2-bis(4-hydroksyfenylo)etylen, antypireny, indeks tlenowy


e-mail: Zbigbi@ch.pw.edu.pl


Z. K. Brzozowski, S. Staszczak, Ł. Hadam, W. Zatorski, S. Rupiński, D. Bogdał (89.3 KB)
Ognioodporne, stałe żywice epoksydowe (j. ang.)