English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Jamrógiewicz, K. Mojsiewicz- Pieńkowska, D. Jachowska, J. Łukasiak

Badanie zależności czasu relaksacji podłużnej w metodzie 1H NMR od struktury

polidimetylosiloksanów i optymalizacja parametrów rejestracji widm

Polimery 2005, nr 10, 737


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2005.737


Streszczenie

Przedstawiono wyniki badań wpływu wymiarów i kształtu cząsteczek oligomerów: dimeru heksametylosiloksanu (HMDS), trimeru heksametylocyklotrisiloksanu (HMCTS), tetrameru oktametylocyklotetrasiloksanu (OMCTS) i liniowego oligodimetylosiloksanu o lepkości kinetycznej ok. 10 cSt (PDMS10), a także dwu polidimetylosiloksanów o strukturze liniowej i o lepkości ok. 300 cSt (PDMS300) bądź ok. 1000 cSt (PDMS1000) na czas relaksacji podłużnej (T1) w metodzie 1H NMR. Próbki przygotowywano rozpuszczając wymienione substancje w mieszaninie tetrachlorku węgla oraz deuterowanego benzenu. Stwierdzono, że czas T1 nie zależy w sposób istotny od stężenia analitu w próbce i jest, praktycznie biorąc, niezależny od wzajemnej proporcji stosowanych rozpuszczalników. Zaobserwowano, że wzrost długości łańcucha PDMS powoduje skrócenie T1, a cyklizacja cząsteczki nie wpływa na jego wartość. Badania wykazały, że uzyskanie wiarygodnych wyników oznaczań ilościowych PDMS wymaga zastosowania optymalnych wartości parametrów rejestracji widm, a w szczególności czasu opóźnienia (td) i czasu akwizycji danych (ta), które powinny wynosić odpowiednio 15 s i 5 s.


Słowa kluczowe: polidimetylosiloksany, 1H NMR, czas relaksacji podłużnej, optymalizacja parametrów rejestracji
Z. Jamrógiewicz, K. Mojsiewicz- Pieńkowska, D. Jachowska, J. Łukasiak (163.1 KB)
Badanie zależności czasu relaksacji podłużnej w metodzie 1H NMR od struktury polidimetylosiloksanów i optymalizacja parametrów rejestracji widm