English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. El Fray

Badania zmęczeniowe nanokompozytów elastomerowych przeznaczonych

na systemy wspomagania serca

Polimery 2011, nr 7-8, 571


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2011.571

Streszczenie

Zbadano właściwości zmęczeniowe nowych, syntezowanych nanokompozytów elastomerowych. Osnowę polimerową stanowił elastomer multiblokowy poli(alifatyczno/aromatyczny ester) (PET/DLA) o twardości porównywalnej do twardości poliuretanów stosowanych obecnie w konstrukcjach sztucznych komór wspomagania pracy serca, w roli napełniacza zaś zastosowano nanometryczne cząstki węglowe (30 nm) (CNP). Właściwości zmęczeniowe określano metodą pętli histerezy mechanicznej, w której dokonuje się oceny kolejnych stanów naprężenia-odkształcenia materiału podczas deformacji cyklicznej. Obciążając sinusoidalnie materiał w cyklach niesymetrycznych wyznaczono wartości „pełzania dynamicznego” otrzymanego kopolimeru i nanokompozytów zawierających 0,2 lub 0,6 % mas. nanocząstek węgla. Wyniki wskazują, że bardzo mały udział nanocząstek nie wpływa w istotnym stopniu na wzrost odporności na płynięcie materiału w czasie (100 tys. cykli, częstotliwość 1,33 Hz) i stałym obciążeniu. Mimo to jednak badane materiały poliestrowe (z i bez udziału nanocząstek) wykazują ponad sześciokrotnie większą odporność na płynięcie pod obciążeniem niż dostępny w handlu poliuretan stosowany w kardiochirurgii.


Słowa kluczowe: poliestry, nanocząstki węgla, nanokompozyty, poliuretany, dynamiczne właściwości mechaniczne, metoda pętli histerezy mechanicznej, sztuczne serceią


e-mail: mirfray@zut.edu.pl


M. El Fray

Badania zmęczeniowe nanokompozytów elastomerowych przeznaczonych na systemy wspomagania serca