English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

E. Andrzejewska, M. Sądej

RAPID COMMUNICATION
Fotoutwardzalne kompozyty metakrylan/nanokrzemionka

Polimery 2008, nr 4, 321


Streszczenie

Otrzymano i zbadano dwa rodzaje kompozycji fotoutwardzalnych zawierających dimetakrylan glikolu trietylenowego oraz nanokrzemionkę w ilościach 3-15 % mas. Zastosowano nanokrzemionki pirolityczne modyfikowane strukturalnie oraz powierzchniowo. Otrzymane dyspersje scharakteryzowano poprzez średni rozmiar (Z-average diameter) i indeks polidyspersyjności (PDI) cząstek napełniacza, jak również przez potencjał Zeta oraz lepkość (η) kompozycji (tabela 1). Stwierdzono, że maksymalna szybkość polimeryzacji (Rpmax) i konwersja wiązań podwójnych (p) wzrastają po dodaniu krzemionki oraz rosną ze wzrostem jej zawartości osiągając maksymalną wartość przy stężeniu 5 lub 4 % mas., w zależności od rodzaju krzemionki. Dalszy wzrost zawartości napełniacza obniża zarówno Rpmax jak i p (rys. 1). Wynik ten dobrze koreluje ze stabilnością kompozycji określoną przez potencjał Zeta. Kompozycje o najwyższych wartościach Rpmax wykazywały najmniejsze wartości potencjału Zeta (rys. 2).


Słowa kluczowe: nanokrzemionka, metakrylan, kompozyty, fotopolimeryzacja, potencjał Zeta


e-mail: ewa.andrzejewska@put.poznan.pl


E. Andrzejewska, M. Sądej (222.7 KB)
Fotoutwardzalne kompozyty metakrylan/nanokrzemionka