English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

A. Romanowska-Osuch, A. Bartkowiak

Proekologiczne dyspersyjne modyfikacje powierzchni materiałów celulozowych.

Cz. I. Otrzymywanie i właściwości powłokotwórczych wodnych dyspersji wosku Candelilla

Polimery 2011, nr 11/12, 841


DOI: dx.doi.org/10.14314/polimery.2011.841

Streszczenie

Otrzymano 25-proc. wodne dyspersje naturalnego, hydrofobowego wosku Candelilla z udziałem różnych emulgatorów, tj.: małocząsteczkowych (o charakterze anionowym bądź niejonowym) lub wielkocząsteczkowych (białka bądź polisacharydu). Układy przygotowywano stosując homogenizację ultradźwiękową, a uzyskane powłokotwórcze emulsje wykorzystywano do modyfikacji powierzchniowej „wewnętrznej”, porowatej strony materiału celulozowego (tektury). Wytworzone emulsje połączono z biopolimerowym nośnikiem (solą sodową oktenylobursztynianu skrobiowego — skrobia OSA) otrzymując kompozycję powłokotwórczą o lepkości umożliwiającej tworzenie powłok dobrej jakości. Emulsje wytworzone z udziałem białka sojowego lub emulgatora anionowego charakteryzowały się większą niż pozostałe homogenicznością, najlepsze zaś właściwości barierowe wykazywały układy z dodatkiem emulgatora niejonowego Tween 20. Na podstawie wymiarów cząstek stwierdzono, że najkorzystniejszymi warunkami otrzymywania emulsji w układzie wosk Candelilla/woda są: temperatura 90 °C oraz czas sonifikacji równy 5 min. Najstabilniejszym okazał się układ 25-proc. emulsji wosk Candelilla/woda z zawartością 4 % emulgatora Tween 20.


Słowa kluczowe: emulsje powłokotwórcze, biopolimery, wosk Candelilla, emulgatory, ultradźwięki, materiały celulozowe


e-mail: abartkowiak@zut.edu.pl


A. Romanowska-Osuch, A. Bartkowiak

Proekologiczne dyspersyjne modyfikacje powierzchni materiałów celulozowych. Cz. I. Otrzymywanie i właściwości powłokotwórczych wodnych dyspersji wosku Candelilla