English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

J. Libiszowski, A. Kowalski, T. Biela, A. Duda

Odporność cieplna poli(L-laktydu) otrzymanego w wyniku polimeryzacji

L,L-dilaktydu inicjowanej pochodnymi Sn(II) (j. ang.)

Polimery 2004, nr 10, 690


Streszczenie

Poli(L-laktyd) o ciężarach cząsteczkowych Mn) mieszczących się w szerokim przedziale od 103 do 7 . 105, z końcowymi grupami estrową i hydroksylową [C4H9OC(O)-PLA-OH], otrzymano metodą polimeryzacji z otwarciem pierścienia L,L-dilaktydu inicjowanej układem 2-etyloheksanian cyny(II) [oktanian cynawy, Sn(Oct)2]/butanol lub butanolanem cyny(II) (schemat A). Porównano przebieg rozkładu termicznego C4H9OC(O)-PLA-OH i polimeru z zestryfikowaną grupą hydroksylolwą [C4H9OC(O)-PLA-OC(O)CH(C2H5)C4H9] [równanie (2)]. Wyniki badań termograwimetrycznych próbek różniących się wartością Mn pozwolily (w wyniku ekstrapolacji do Mn → ∞) na oznaczenie maksymalnej wytrzymałości termicznej poli(L-laktydu) (PLA). Początkowa temperatura rozkładu termicznego (OT) i temperatura największej szybkości degradacji (MDT) PLA wynoszą odpowiednio 337 i 376 oC (rys. 3). Zaobserwowano również podwyższenie odporności cieplnej PLA wskutek przebiegającej in situ estryfikacji końcowych grup hydroksylowych nieprzereagowanym w znacznym stopniu Sn(Oct)2 (rys. 5), mimo towarzyszącemu tej reakcji ubocznej zmniejszeniu wartości Mn powstającego PLA.


Słowa kluczowe: L,L-dilaktyd, poli(L-laktyd), butanolan cyny(II), oktanian cyny(II), mechanizm polimeryzacji, estryfikacja poli(L-laktydu), degradacja termiczna

J. Libiszowski, A. Kowalski, T. Biela, A. Duda (242.7 KB)
Odporność cieplna poli(L-laktydu) otrzymanego w wyniku polimeryzacji L,L-dilaktydu inicjowanej pochodnymi Sn(II) (j. ang.)