English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

Z. Dobkowski

Ocena stabilności materiałów polietylenowych z zastosowaniem znormalizowanej procedury

oznaczania czasu indukcji utleniania (OIT) metodą DSC (j. ang.)

Polimery 2004, nr 5, 343


Streszczenie

Omówiono znormalizowaną procedurę oznaczania czasu indukcji utleniania (OIT) metodą skaningowej kalorymetrii różnicowej (DSC). Przyrząd pomiarowy – skaningowy kalorymetr różnicowy DSC-7 firmy Perkin-Elmer – kalibrowano za pomocą certyfikowanych materiałów odniesienia (CRM, ind i cyna, tabela 2, rys. 1); zmierzone wartości temperatury topnienia były zgodne z wartościami certyfikowanymi w granicach ±0,3 oC. Przeprowadzono walidację procedury wykorzystując próbki handlowego PE (PE-HD, PE-MD, PE-LLD, tabela 1). Określano współczynniki zmienności (RSD) i uzyskane wartości OIT porównywano z danymi literaturowymi (tabela 3); otrzymane wartości RSD były mniejsze niż podawane w cytowanej literaturze w odniesieniu do odpowiednich gatunków PE. Zbadano też próbki określonego typu PE modyfikowanego chemicznie GE-LLD, „Stamylex”) i fizycznie (jego kompozycje z dodatkiem opóźniacza palenia) – por. tabela 4 i rys. 2. Zmierzono OIT w różnej temperaturze i określono optymalną temperaturę pomiaru OIT modyfikowanego materialu. Temperatura ta w przypadku kompozytów z napełniaczem opóźniającym palenie wynosi 220 oC, jest więc wyższa w porównaniu z zalecaną w normach temperaturą 200 oC w przypadku PE niemodyfikowanego. Zatem badane kompozyty w warunkach degradacji termooksydacyjnej wykazują większą stabilność termiczną niż niemodyfikowany PE.


Słowa kluczowe: stabilność termiczna, tworzywo polietylenowe, opóźniacz palenia, czas indukcji utleniania, współczynnik zmienności pomiaru

Z. Dobkowski (433 KB)
Ocena stabilności materiałów polietylenowych z zastosowaniem znormalizowanej procedury oznaczania czasu indukcji utleniania (OIT) metodą DSC (j. ang.)