English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Kędzierski, P. Penczek

Nanokompozyty nienasycony poliester/montmorylonit otrzymywane metodą

interkalacyjnej poliaddycji in situ (j. ang.)

Polimery 2004, nr 11-12, 801


Streszczenie

Nienasycone poliestry (UP) otrzymywano w reakcji epichlorohydryny i propano-l,2-diolu z bezwodnikiem maleinowym i ftalowym prowadzonej w obecności modyfikowanego organicznie montmorylonitu (OMMT). Zastosowano sodową pochodną MMT (MMT-Na), handlowe OMMT zawierające czwartorzędowe jony amoniowe pochodzące z alkiloamin o długich łańcuchach (C15A) bądź z alkiloamin z końcowymi grupami hydroksylowymi (C30B), a także uzyskany we wlasnym zakresie produkt reakcji MMT-Na z kwasem aminododekanowym (MMT-ADA) (tabela 1). Zaobserwowano, że OMMT zawierające czwartorzędowe jony amoniowe wykazują katalityczny wpływ na proces kopoliaddycji. Dodatek OMMT powoduje podwyższenie temperatury mięknienia i zwiększenie lepkości [w masie (rys. 2) oraz w roztworach styrenowych] powstających poliestrów (tabela 2). Utwardzone kompozycje UP-styren zawierające OMMT charakteryzują się zwiększoną twardością i odpornością cieplną (HDT) (tabela 3). Poliestry modyfikowane montmorylonitem C30B wykazują również zmniejszoną palność (wskaźnik tlenowy – LOI). Zmiany te świadczą o przebiegającej w toku poliaddycji interkalacji OMMT. Na podstawie widm FT-IR stwierdzono chemiczne związanie MMT-ADA z UP (rys. 3). Analiza metodą rentgenowskiej dyfraktometrii proszkowej kompozycji nienasyconego poliestru zC30B (rys. 4) wskazuje na możliwość tworzenia się struktury typu eksfoliowanego nanokompozytu.


Słowa kluczowe: nienasycone poliestry, organicznie modyfikowany montmorylonit, nanokompozyty, poliaddycja interkalacyjna in situ, właściwości użytkowe

M. Kędzierski, P. Penczek (101.5 KB)
Nanokompozyty nienasycony poliester/montmorylonit otrzymywane metodą interkalacyjnej poliaddycji in situ (j. ang.)