English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

M. Schmid, A. Ritter, S. Affolter

Międzylaboratoryjne badanie polimerów: oznaczanie czasu indukcji utleniania (OIT)

oraz temperatury zakończenia czasu indukcji utleniania (OIT*) metodą

różnicowej kalorymetrii skaningowej (j. ang.)

Polimery 2004, nr 5, 333


Streszczenie

Przedstawiono wyniki porównawczej międzylaboratoryjnej oceny określonych metodą DSC wartości OIT i OIT*; badania były zorganizowane przez EMPA St. Gallen (szwajcarskie federalne laboratoria oceny i badania materiałów) w roku 1998 i 2000 z udziałem, odpowiednio, 14 i 16 uczestników. Szczegółowo omówiono podstawy tych badań (rys. 1-3, tabele 1 i 2), oceniane próbki (3 próbki PE-HD i 1 próbka PE-LD, tabela 3) oraz uzyskane rezultaty (rys. 4, tabele 4-7). Wyniki te przedyskutowano w świetle wyznaczonych wartości odchylenia standardowego powtarzalności (sr), standardowego odchylenia odtwarzalności (sR) oraz względnych wartóści sr, i sR. Stwierdzono, że oznaczanie OIT wiąże się z wysokim stopniem niepewności, zwłaszcza w odniesieniu do małych wartości OIT, a więc w przypadku próbek poliolefin zawierających niewielką ilość stabilizatora. Wówczas oznaczanie OIT* staje się cenną alternatywą oceny, ponieważ prowadzi do znacznie mniejszych względnych wartości sr, sR.


Słowa kluczowe: badania międzylaboratoryjne, polietylen, czas indukcji utleniania, temperatura zakończenia czasu indukcji utleniania, statystyczna ocena oznaczań, różnicowa kalorymetria skaningowa

M. Schmid, A. Ritter, S. Affolter (917.1 KB)
Międzylaboratoryjne badanie polimerów: oznaczanie czasu indukcji utleniania (OIT) oraz temperatury zakończenia czasu indukcji utleniania (OIT*) metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej (j. ang.)