English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Król, B. Król

Jonomery poliuretanowe. Cz. II. Otrzymywanie, struktura, właściwości

i zastosowanie kationowych dyspersji poliuretanowych

Polimery 2004, nr 9, 615


Streszczenie

W reakcjach mieszaniny 2,4- i 2,6-diizocyjanianu toluilenu (TDI) z różnymi poliolami zsyntetyzowano prepolimery uretanowo-izocyjanianowe, w które następnie w reakcji z N-butylo- lub N-metylodietanoloaminą wbudowywano III-rzędowe grupy N-alkilowe i protonowano za pomocą HCOOH w celu otrzymania kationomerów poliuretanowych z grupami amoniowymi. Wybrany kationomer poddano reakcji z akrylanem 2-hydroksyetylu (HEA), otrzymując odpowiedni makrokationomer. Przedstawiono widma 1H NMR i IR, które potwierdzają oczekiwaną budowę wybranego kationomeru i makrokationomeru. Badania GPC wykazały znaczną polidyspersyjność produktów; zinterpretowano ją wieloetapowością procesu syntezy. Określono rozkład wymiarów cząstek otrzymanych dyspersji wodnych oraz oznaczono wartości kątów zwilżania. Wykonano badania aplikacyjne powłok uzyskanych z dyspersji, mierząc ich twardość i ścieralność. Na tej podstawie jako optymalny układ do wytwarzania lakierów wodorozcieńczalnych wytypowano dyspersję makrokationomeru wytworzonego z TDI, oligo(oksyetylenokaprolaktono)diolu i HEA.


Słowa kluczowe: kationomery poliuretanowe, makrokationomery uretanowo-akrylowe, dyspersje lakiernicze, rozkład wymiarów cząstek, kąt zwilżania, twardość, ścieralność

P. Król, B. Król (1.18 MB)
Jonomery poliuretanowe. Cz. II. Otrzymywanie, struktura, właściwości i zastosowanie kationowych dyspersji poliuretanowych