English version

Formularz logowania

zarejestruj się


Drukuj

P. Król, B. Król

Jonomery poliuretanowe. Cz. I. Otrzymywanie, struktura, właściwości i zastosowanie

anionowych dyspersji poliuretanowych i poliuretanowo-akrylowych

Polimery 2004, nr 7-8, 530


Streszczenie

W reakcjach diizocyjanianów toluilenu (TDI) i izoforonu, polioli poliestrowych lub polieterowych oraz dihydroksykwasów zsyntetyzowano szereg prepolimerowych anionomerów uretanowo-izocyjanianowych. Prepolimery te przedłużano za pomocą l,6-heksametylenodiaminy lub zakończano akrylanem 2-hydroksyetylu i ewentualnie dalej kopolimeryzowano w emulsji z innymi monomerami akrylowymi wobec inicjatorów rodnikowych. Widma 1H NMR i IR potwierdzają oczekiwaną strukturę anionomerów PUR i wbudowywanie się polarnych grup jonowych. Badania GPC wykazaly, że obok oligomerów w produktach obecne są także składniki o znacznie większych ciężarach cząsteczkowych, co wpływa na lepkość i napięcie powierzchniowe (kąt zwilżania) otrzymywanych na ostatnim etapie procesu dyspersji wodnych. Uzyskiwane z dyspersji powłoki poddawano badaniom aplikacyjnym wyznaczając zawartość suchej masy, twardość po sezonowaniu, ścieralność, elastyczność, odporność na uderzenia oraz połysk. Badania aplikacyjne pozwoliły na wytypowanie dyspersji wytworzonej z produktu na podstawie TDI i oligo(oksyetylenokaprolaktono)diolu jako najlepszej do otrzymywania powłok lakierniczych.


Słowa kluczowe: jonomery poliuretanowe, makroanionomery uretanowo-akrylowe, wodne dyspersje lakiernicze, kąt zwilżania, właściwości reologiczne, właściwości użytkowe

P. Król, B. Król (1.65 MB)
Jonomery poliuretanowe. Cz. I. Otrzymywanie, struktura, właściwości i zastosowanie anionowych dyspersji poliuretanowych i poliuretanowo-akrylowych